स मे दण्ड्यश्च वाध्यश्च निर्वास्यो विषयाद्ध्रुवम्
हस्ता दमुञ्च तांबूलं सकर्पूरं नृपोत्तमः
उदत्तिष्ठन्महीपालः शय्यायां रतिवर्द्धनः
देवि प्रातर्हरिदिनं भविष्यत्यधनाशनम्
तवाज्ञया मया कृच्छ्रं सन्ध्यावल्या तु कारितम्
अशेषपापबन्धस्य छेदनी गतिदायिनी
तस्माद्धविष्यं भोक्ष्ये ऽहं नियतो मत्तगामिनी
येन यास्यसि निर्वाणं दाहप्रलयवर्जितम्
जन्ममृत्युजराछेदि करिष्ये ऽहं तवाज्ञया
करप्रदानसहिता भवता सुकृताङ्किता
जन्मप्रभृति यत्पुण्यं त्वया यत्नेन संचितम्
एहि चार्वङ्गि कर्त्तास्मि यत्ते मनसि वर्तते
किं पुनर्ग्रामवित्तादि धरायुक्तं च भामिनि
नोपोष्यं वामरं विष्णोर्भोक्तव्या यद्यहं प्रिया
त्वत्संयोगं विना भूता भविष्यामि वरं विना
तदा त्यजोपवासं हि भुज्यतां हरिवासरे
न चेद्दास्यसि राजेन्द्र भूत्वानृतवचाभवान्
मैवं त्वं वद कल्याणि नेदं त्वय्युपपद्यते
जन्मप्रभृत्यहं नैव भुक्तवान्हरिवासरे
यौवनातीतमर्त्यस्य क्षीणेन्द्रियबलस्य च
न कृतं यन्मया बाल्ये यौवने न कृतं च यत्
प्रसीद चपलापाङ्गि प्रसीद वरवर्णिनि
अथवा नेच्छसि त्वं तत्करोम्यन्यत्सुलोचने
यत्रेच्छसि नयिष्यामि पादचारी कलत्रयुक्
तर्हि स्वर्णमयौ स्तंभौ कृत्वा विद्रुमभूषितौ
तत्र त्वां दोलयिष्यामि बहून्मासानहर्निशम्
वरं श्वपचमांसं हि श्वमांसं वा वरानने
त्रैलोक्यघातिनः पापं मैथुने शशिनः क्षये
भोजने वासरे विष्णोस्तैले षष्ट्यां व्यवस्थिते
आज्येषु पौर्णमास्यां वै सुरायां रविसंक्रमे