व्रतादिकरणं राज्ञां नोक्तं क्वापि निदर्शने
दानं हि पालनं युद्धं तृतीयं भूभुजां स्मृतम्
मुहूर्तमपि राजेन्द्र न शक्नोमि त्वया विना
यत्रोपवासकरणं मन्यसे वसाधाधिप
एवमुक्ते तु वचने मोहिन्या रुक्मभूषणः
आहूता तत्क्षणात्प्राप्ता राजानं भूरिदक्षिणम्
संघृष्टं हि कुचाग्रेण स्वर्णकुंभनिभेन हि
कृतां जलिपुटा भूत्वा भर्तुर्नमितकन्धरा
तव वाक्ये स्थिता कान्त दुःसापत्न्यविवर्जिता
तथा तथा मम प्रीतिर्वर्द्धते नात्र संशयः
सा तु श्येनी भवेद्राजंस्त्रीणि वर्षाणि पञ्च च
आज्ञां मे देहि राजेन्द्र मा व्रीहां कामिकां कुरु
तव वाक्येन हि चिरं मोहिनी रमिता मया
प्रिया सौख्येन मुग्धस्य न गतो हरिवासरः
ज्ञातो ऽयं कार्तिको मासः सर्वपापक्षयङ्करः
इयं वारयते मां च व्रताद्ब्रह्मसुता शुभे
मामकं व्रतमाधत्स्व कृच्छ्राख्यं कायशोषकम्
उवाच वाक्यं द्विजराजकक्त्राव्रतं चरिष्ये तव तुष्टिहेतोः
करोमि सौम्यं नरदेवनाथ क्षिपामि देहं ज्वलनेत्वदर्थम्
किन्त्वेवमेतद्व्रतकर्म भूयः करोमि सौम्यं नरदेवनाथ
व्रतं चकाराथ तदा हि देवी ह्यशेषपापौघविनाशनाय
उवाच वाक्यं कुशकेतुपुत्रीं कृतं वचः सुभ्रु समीहितं ते
विमुक्तकार्यस्तव सुभ्रु हेतोर्नान्यास्ति नारी मम सौख्यहेतुः
ज्ञात्वा भवन्तं बहुकामयुक्तं त्रिविष्टपान्नाथ समागताहम्
संदृश्यमानान्मम नाथ हेतोः स्नेहान्विताहं तव मन्दराद्रौ
अन्यचेतः कृतः कामः शवयोरिव संगमः
त्वया कामवता कान्त दुर्ल्लभं यज्जगत्त्रये
तदेव चामृतं लोके यत्पुरन्ध्र्यधरासवम्
एवमुक्त्वा परिष्वज्य राजानं रहसि स्थितम्
तस्यैवं रममाणस्य मोहिन्या सहितस्य हि