अस्मिन् नरैर्धरा चैव प्राप्यते द्वीपमालिनी
मासो ऽयं भक्तिदः प्रोक्तो व्रतदानार्चनादिभिः
प्रबोधिनीं नरः कृत्वा जागरेण समन्विताम्
तस्मिन्दिने वरारोहे मण्डलं यस्तु पश्यति
कार्तिके मण्डलं दृष्ट्वा शौकरेः सूकरं शुभे
त्रिविधस्यापि पापस्य दृष्ट्वा मुक्तिर्भवेन्नृणाम्
कार्तिके वर्जयेत्तैलं कार्त्तिके वर्जयेन्मधु
निष्पावान्कार्तिके देवि त्यञ्जेद्विष्णुतत्परः
प्राप्नोति राजकीं योनिं सकृद्भक्षणसंभवात्
षष्टिवर्षसहस्राणि रौरवे परिपच्यते
मात्स्यं मांसं न भुञ्जीत न कौर्मं नापि हारिणम्
कार्तिकः सर्वपापघ्नः किञ्चिद्व्रतधरस्य हि
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दीक्षां कुर्वीत कार्तिके
पशुयोनिमवाप्नोति दीक्षया रहितो नरः
तीर्थे हि कार्तिकीं कुर्वन्नरो याति हरेः पदम्
प्रातर्दत्वा शुभान्कुंभान्प्रयाति हरिमन्दिरम्
विवाहा यत्र दृश्यन्ते विष्णोर्नाभिसरोरुहे
विनोत्तरायणे कालं लग्नशुद्धिं विनापि च
तस्मान्मोहिनि कर्तास्मि कार्तिके व्रतसेवनम्
अहो माहात्म्यमतुलं कार्तिकस्य त्वयोरितम्
पूर्णता येन भवतगि व्रतानां पृथिवीपते
नक्तव्रती षड्रसेन ब्राह्मणं भोजयेत्प्रिये
अमांसाशीभवेद्यस्त्तु गां प्रदद्यात्सदक्षिणाम्
फलानां नियमे सुभ्रु फलदानं समाचरेत्
धान्यानां नियमे शालींस्तत्तद्धान्यमथापि वा
पत्रभोजी नरोदद्याद्भाजनं घृतसंयुतम्
दंपत्योर्भोजनं कार्यमुभयोः शयनान्वितम्
प्रातः स्नाने हयं दद्यान्निःस्नेहे घृतसक्तुकान्
उपानहौ प्रदद्यात्तु पादत्राणविवर्जने
आमिषस्य परित्यागे सवत्सां कपिलां ददेत्