कार्तिकीं च तिथिं कृत्वा विष्णोर्नाभिसरोरुहे
व्रतोपवासनियमैः कार्तिको यस्य गच्छति
तस्मान्मोहिनि मोहं त्वं परित्यज्य ममोपरि
तव वक्षोजपूजाया विरतो नीरजेक्षमे
विस्तरेण समाख्याहि माहात्म्यं कार्तिकस्य च
विशेषात्कुत्र कथितस्तदादिश महामते
श्रुत्वा कार्त्तिकमाहात्म्यं करिष्ये ऽहं यथेप्सितम्
येन भक्तिर्भवित्री ते प्रकर्तुं हरिपूजनम्
एकान्तरोपवासी वा त्रिरात्रोपोषितो ऽपि वा
क्षपयित्वा नरो याति स विष्णोः परमं पदम्
अस्मिन् नरैर्धरा चैव प्राप्यते द्वीपमालिनी
मासो ऽयं भक्तिदः प्रोक्तो व्रतदानार्चनादिभिः
प्रबोधिनीं नरः कृत्वा जागरेण समन्विताम्
तस्मिन्दिने वरारोहे मण्डलं यस्तु पश्यति
कार्तिके मण्डलं दृष्ट्वा शौकरेः सूकरं शुभे
त्रिविधस्यापि पापस्य दृष्ट्वा मुक्तिर्भवेन्नृणाम्
कार्तिके वर्जयेत्तैलं कार्त्तिके वर्जयेन्मधु
निष्पावान्कार्तिके देवि त्यञ्जेद्विष्णुतत्परः
प्राप्नोति राजकीं योनिं सकृद्भक्षणसंभवात्
षष्टिवर्षसहस्राणि रौरवे परिपच्यते
मात्स्यं मांसं न भुञ्जीत न कौर्मं नापि हारिणम्
कार्तिकः सर्वपापघ्नः किञ्चिद्व्रतधरस्य हि
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दीक्षां कुर्वीत कार्तिके
पशुयोनिमवाप्नोति दीक्षया रहितो नरः
तीर्थे हि कार्तिकीं कुर्वन्नरो याति हरेः पदम्
प्रातर्दत्वा शुभान्कुंभान्प्रयाति हरिमन्दिरम्
विवाहा यत्र दृश्यन्ते विष्णोर्नाभिसरोरुहे
विनोत्तरायणे कालं लग्नशुद्धिं विनापि च
तस्मान्मोहिनि कर्तास्मि कार्तिके व्रतसेवनम्
अहो माहात्म्यमतुलं कार्तिकस्य त्वयोरितम्