द्वाराणि सध्वान्तनिशासु भूप गुप्तानि कुर्वन्ति न दस्यु भीताः
क्षीरं क्षरन्त्यो घटवत्सुभूरिशो वत्सप्रियाः शान्तिकराश्च गावः
मातुः पयोभिः शिशवः सुपुष्टा भर्तुः प्रयोगैः प्रमदाः सुपुष्टाः
संरक्ष्यमाणे हि नृपात्मजेन जगाम कालः सुखहे तुभूतः
पृथ्वीपतिश्चातिविमोहितश्च विमोहिनीचेष्टितसौख्ययुक्तः
अतीव मुग्धः सुरतेन तस्या विरञ्चिपुत्र्याः शुभचेष्टितायाः पक्षेषु शुक्लेष्विव शीतभानुर्न क्षीयते संततसेवनेन
पिबंस्तु पानं सुमनोहरं हि शृण्वंस्तु गीतं सुपदप्रयुक्तम्
विमर्द्दमानस्तु करेण तुङ्गौ सुखेन पीनौ पिशितोपरूढौ
वलित्रयं नातिविवर्द्धमानं मनोहरं लोमशराजिशोभम्
नहीदृशं चारुतरं नितान्तं नितंबिनीनां मनसो ऽभिरामम्
मृगेन्द्रशत्रोःकरसन्निकाशे जङ्घे विलोमे द्रुतकाञ्चनाभे
आपादशीर्षं किल तत्स्वरूपं संपश्यतच्चारुविशालनेत्र्याः
अहो सुतन्वी विपुलेक्षणेयं याचिष्यते यच्च तदेव देयम्
सुदुर्लभं देयमदेयमन्यैर्दास्यामि चास्या यदि वाप्यदेयम्
दास्यामि चेदं न विचारयिष्ये पुत्रं विना नास्ति नदेयमस्याः
त्रीणि पञ्च च वर्षाणि व्यतीतानि सुखेन वै
जित्वा विद्याधरान्पञ्च मलये पर्वतोत्तमे
एकं काञ्चनदातारं कोटिकोटिगुणं शुभम्
तृतीयममृतस्रावि पुनर्यौवनकारकम्
पञ्चमं व्योभगतिदं त्रैलोक्यपरिसर्पणम्
स्त्रीभिर्विद्याधराणां च साश्रुनेत्राभिरावृतः
मणीन्पञ्च समर्प्याथ पादयोः प्राह संनतः
मलये भूधरश्रेष्ठे वैष्णवास्त्रेण भूपते
मणीन्प्रयच्छ मोहिन्यै भुजभूषणहेतवे
जीर्णदन्ताः पुनर्बाला भवन्ति मणिधारणात्
दातारो मासयुद्धेन साधितास्तव तेजसा
करदानिसमस्तानि कृतानि तव तेजसा
जिता भोगवती तात मया नागसमावृता
तत्रापि हाररत्नानि सुबहून्याहृतानि च
तान्निर्जित्यं च कन्यानां सुरूपाणां सुवर्चसाम्