भूत्वा तु गुप्तो वननिर्झरेषु रम्येषु दिव्येषु नदीतटेषु
अस्यास्तु हेतोर्विबुधा विमूढा यथा रमायै धरणीशसंघाः
नृपोत्तमं तं नृपनन्दनो ऽसौ दिदेश भोगार्थमनेकवित्तम्
मत्स्यध्वजार्त्तस्य सुखाय पुत्रस्ततो महीरक्षणमाचचार
तस्येत्थमुर्वीं चरतश्च भूप न पापबुद्धिं कुरुते जनैघः
स्रवन्ति गावो घटपूरदुग्धं घृताधिकं शर्करवत्सुमिष्टम्
जनो न कश्चिद्विभवस्य गोप्ता भर्तुहिं भार्या न कटूक्तिवादिनी
द्विजोपदेशे हि जनो व्यवस्थितो वेदोक्तधर्माचरणाद्द्विजोत्तमाः
संभुज्य माना नहि यान्ति संपदः संभोगयुक्तैरपि मानवैः क्षयम्
कृती च लोको ह्यभवत्समस्तो धर्माङ्गदे पालनसंप्रवृत्ते
द्वाराणि सध्वान्तनिशासु भूप गुप्तानि कुर्वन्ति न दस्यु भीताः
क्षीरं क्षरन्त्यो घटवत्सुभूरिशो वत्सप्रियाः शान्तिकराश्च गावः
मातुः पयोभिः शिशवः सुपुष्टा भर्तुः प्रयोगैः प्रमदाः सुपुष्टाः
संरक्ष्यमाणे हि नृपात्मजेन जगाम कालः सुखहे तुभूतः
पृथ्वीपतिश्चातिविमोहितश्च विमोहिनीचेष्टितसौख्ययुक्तः
अतीव मुग्धः सुरतेन तस्या विरञ्चिपुत्र्याः शुभचेष्टितायाः पक्षेषु शुक्लेष्विव शीतभानुर्न क्षीयते संततसेवनेन
पिबंस्तु पानं सुमनोहरं हि शृण्वंस्तु गीतं सुपदप्रयुक्तम्
विमर्द्दमानस्तु करेण तुङ्गौ सुखेन पीनौ पिशितोपरूढौ
वलित्रयं नातिविवर्द्धमानं मनोहरं लोमशराजिशोभम्
नहीदृशं चारुतरं नितान्तं नितंबिनीनां मनसो ऽभिरामम्
मृगेन्द्रशत्रोःकरसन्निकाशे जङ्घे विलोमे द्रुतकाञ्चनाभे
आपादशीर्षं किल तत्स्वरूपं संपश्यतच्चारुविशालनेत्र्याः
अहो सुतन्वी विपुलेक्षणेयं याचिष्यते यच्च तदेव देयम्
सुदुर्लभं देयमदेयमन्यैर्दास्यामि चास्या यदि वाप्यदेयम्
दास्यामि चेदं न विचारयिष्ये पुत्रं विना नास्ति नदेयमस्याः
त्रीणि पञ्च च वर्षाणि व्यतीतानि सुखेन वै
जित्वा विद्याधरान्पञ्च मलये पर्वतोत्तमे
एकं काञ्चनदातारं कोटिकोटिगुणं शुभम्
तृतीयममृतस्रावि पुनर्यौवनकारकम्
पञ्चमं व्योभगतिदं त्रैलोक्यपरिसर्पणम्