घृतक्षीरस्य पात्राणि पेयस्य विविधस्य च
स्थालीनां काञ्चनीनां हि सकुंभानां नृपात्मजः
करेणूनां सवेगानां मांसविक्रान्तकन्धराम्
शिबिकानां सवेषाणां पुंसां पीवरगामिनाम्
एवं दत्वा बहुधनं बह्वीभ्यो नृपनन्दनः
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा इदं वचनमब्रवीत्
ब्रुवन्तु सर्वाः पितरं ममाद्य स्वैरेण संभुङ्क्ष्व नरेशं मोहिनीम्
विमोहिनीं ब्रह्मसुतां सुशीलां रमस्व सौख्येन रहः शतानि
स्वभूदुहित्रा सुचिरं रमस्व विदेहपुत्र्येव रघुप्रवीरः
पुत्रौजसा दुःखविमुक्तभावात्समीरितं वाक्यमिदं प्रतीहि
प्रहर्षमतुलं लेभे धर्माङ्गदमुवाच ह
कृत्वा दुष्टवधं त्वादावप्रमत्तः सदोद्यतः
सदा चेतनसंयुक्तः सदा वाणिज्यवल्लभः
सदा कौटिल्यहीनश्च सदाचाररतः सदा
अविश्वासस्तु सर्वत्र भूमिपानां प्रशस्यते
रसवद्द्रव्यमाकर्षेः पुष्पेभ्य इव षट्पदः
त्वया पुत्रेण संप्राप्तं पुनरेवेह यौवनम्
सुखेन संयोज्य च ते ऽद्य भारं सप्तोदधिद्वीपभवं प्ररंस्ये
भवेत्पिता चेद्ब्रलिभिश्च युक्तो जीर्णद्विजः श्वेतशिरोरुहश्च
संत्यज्य देवान्मम हेतुमागतामनङ्गबाणाभिहतां सुनेत्राम्
भूत्वा तु गुप्तो वननिर्झरेषु रम्येषु दिव्येषु नदीतटेषु
अस्यास्तु हेतोर्विबुधा विमूढा यथा रमायै धरणीशसंघाः
नृपोत्तमं तं नृपनन्दनो ऽसौ दिदेश भोगार्थमनेकवित्तम्
मत्स्यध्वजार्त्तस्य सुखाय पुत्रस्ततो महीरक्षणमाचचार
तस्येत्थमुर्वीं चरतश्च भूप न पापबुद्धिं कुरुते जनैघः
स्रवन्ति गावो घटपूरदुग्धं घृताधिकं शर्करवत्सुमिष्टम्
जनो न कश्चिद्विभवस्य गोप्ता भर्तुहिं भार्या न कटूक्तिवादिनी
द्विजोपदेशे हि जनो व्यवस्थितो वेदोक्तधर्माचरणाद्द्विजोत्तमाः
संभुज्य माना नहि यान्ति संपदः संभोगयुक्तैरपि मानवैः क्षयम्
कृती च लोको ह्यभवत्समस्तो धर्माङ्गदे पालनसंप्रवृत्ते