शुद्धस्य मेरुजातस्य अक्षयस्य नुपात्मजः
दासानां च शतं साग्रं दासीनां च नृपात्मजः
युगन्धराणां भद्राणां शतानि दश वै पृथक्
वाटीनां तु सहस्राणां शतं प्रादाद्धसन्निव
अजाविकमसंख्यातमेकैकस्यै न्यवेदयत्
आखण्डलास्त्रयुक्तरथ भूषणस्य सुभक्तिमान्
प्रददौ संहतान्कृत्वा वलयान्पञ्च सप्त च
संध्यावल्यां स्थितानीह शीतांशुप्रतिमानि च
कुङ्कुमं चन्दनं भूरि कर्पूरं प्रस्थसंख्यया
मातॄणामविशेषेण पितुः सुखमभीप्सयन्
घृतक्षीरस्य पात्राणि पेयस्य विविधस्य च
स्थालीनां काञ्चनीनां हि सकुंभानां नृपात्मजः
करेणूनां सवेगानां मांसविक्रान्तकन्धराम्
शिबिकानां सवेषाणां पुंसां पीवरगामिनाम्
एवं दत्वा बहुधनं बह्वीभ्यो नृपनन्दनः
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा इदं वचनमब्रवीत्
ब्रुवन्तु सर्वाः पितरं ममाद्य स्वैरेण संभुङ्क्ष्व नरेशं मोहिनीम्
विमोहिनीं ब्रह्मसुतां सुशीलां रमस्व सौख्येन रहः शतानि
स्वभूदुहित्रा सुचिरं रमस्व विदेहपुत्र्येव रघुप्रवीरः
पुत्रौजसा दुःखविमुक्तभावात्समीरितं वाक्यमिदं प्रतीहि
प्रहर्षमतुलं लेभे धर्माङ्गदमुवाच ह
कृत्वा दुष्टवधं त्वादावप्रमत्तः सदोद्यतः
सदा चेतनसंयुक्तः सदा वाणिज्यवल्लभः
सदा कौटिल्यहीनश्च सदाचाररतः सदा
अविश्वासस्तु सर्वत्र भूमिपानां प्रशस्यते
रसवद्द्रव्यमाकर्षेः पुष्पेभ्य इव षट्पदः
त्वया पुत्रेण संप्राप्तं पुनरेवेह यौवनम्
सुखेन संयोज्य च ते ऽद्य भारं सप्तोदधिद्वीपभवं प्ररंस्ये
भवेत्पिता चेद्ब्रलिभिश्च युक्तो जीर्णद्विजः श्वेतशिरोरुहश्च
संत्यज्य देवान्मम हेतुमागतामनङ्गबाणाभिहतां सुनेत्राम्