ममोद्वाहेन निर्विण्णान्निराशान्कामभोगयोः
मूर्घ्नि कीलं कनिष्ठाख्यं यो हि राजन्निखानयेत्
पतिव्रताश्रुदग्धायाः का शान्तिर्मे भविष्यति
किं पुनः प्राकृतं भूप त्वादृशीं तथा
तव स्नेहनिबद्धाङ्गी संभोजयति षड्रसैः
एवंविधा हि शतशो नार्यः संति गृहे तव
मोहिनी वचनं श्रुत्वा व्रीडितो ह्यभवन्नृपः
इङ्गितज्ञः सुतो ज्ञात्वा दशावस्थागतां नृपम्
मातृः सर्वाः समाहूय संध्यावलिपुरोगमाः
विमोहिनी मे जननी नवोढा ब्राह्मणः सुता
आत्मना सह खेलार्थं तन्मोदध्वं सुहर्षिताः
को हि दीपयते वह्निं स्वदेहे देहिनां वर
कस्तरेत्सागरं बद्ध्वा ग्रीवायां दारुणां शिलाम्
को निषीदति धारायां खङ्गस्या काशभासिनः
सर्वस्यापि प्रदानेन नैतन्मनसि वर्तते
का दृष्ट्या दयितं कान्तं निरीक्षेदन्ययाहृतम्
आत्मप्राणसमं कान्तमन्यस्त्रीकुचपीडनम्
सर्वेषामेव दुःखानां दुःखमेतदनन्तकम्
वरं सर्वा मृताः पुत्र युगपन्मातरस्तव
यदि मे न पितुः सौख्यं करिष्यथ शुभाननाः
कर्मणा मनसा वाचा या पितुर्दुःखमाचरेत्
सर्वासां साधिका देवी मोहिनी जनकप्रिया
तत्पुत्रवचनं श्रुत्वा वेपमाना हि मातरः
अवश्यं तव वाक्यं हि कर्तव्यं न्यायसंयुतम्
यो भार्यामुद्वहेद्भर्ता द्वितीयामपरामपि
अनुज्ञाप्य यदा भार्ता ज्येष्ठामन्यां समुद्वहेतक्
ज्येष्ठया सहितः कुर्यादिष्टापूर्तं नरोत्तमः
श्रुत्वा तु मातृवचनं प्रहष्टेनान्तरात्मनो
सहस्रं नगराणां च ग्रामाणां प्रददौ तथा
एकैकस्य ददावष्टौ रथान्काञ्चनमालिनः