उवाचावनतो भूत्वा सुकृती मातरस्म्यहम्
चकार सर्वभोगैस्तां युयोज च मुदान्वितः
ये लब्धे दानवाञ्चित्वा पाताले धर्ममूर्त्तिना
अष्टोत्तरसहस्रैश्च धात्रीफलनिभैः शुभैः
निष्कं पलशतं स्वर्णं कुलिशायुतभूषितम्
वलया वज्रखचिता द्विरष्टौ करयोर्द्वयोः
केयूरनूपुरौ तस्या अनर्घौ स नृपात्मजः
कटिसूत्रं तु शर्वाण्या यदासीत्पावकप्रभम्
कालनेमौ स्थिते राज्ये पतितं मूलपाचने
तं हत्वा मलये दैत्यं दैत्यकोटिसमावृतम्
अवाप कटिसूत्रं तु दैत्यराजप्रियास्थितम्
हिरण्यकशिपोः पूर्वं या भार्या लोकसुन्दरी
सा प्रविष्टा समं पत्या यदा पावकमङ्गला
सागरस्तत्तु संगृह्य रत्नश्रेष्ठयुगं किल
जनन्याः प्रददौ हृष्टः सूर्यकोटिसमप्रभम्
सहस्रकोटिमूल्ये ते मोहिन्याः संन्यवेदयत्
सर्वदेवगुरोः पूर्वं सिद्धहस्तात्सुदुर्लभम्
लब्धं तत् प्रददौ देव्या मोहिन्याः कामवर्द्धनम्
आनीतं मातृहस्तेन भोजयामास भूमिप
मया त्वया च कर्तव्यं राज्ञो वाक्यं न संशयः
इष्टा या भूपतेर्भर्तुस्तस्या या दुष्टमाचरेत्
सापत्नभावं या कुर्याद्भर्तृस्नेहेष्टया सह
यथा सुखं भवेद्भर्तुस्तथा कार्यं हि भार्यया
यथा भर्ता तथा तां हि पश्येत वरवर्णिनि
पश्चात्स्थाने भवेत्सापि मनसा याभवत्प्रिये
इर्ष्याभावपरित्यागात्सर्वेश्वरपदं लभेत्
भर्तुरिष्टां संनिरीक्ष्य तस्या लोको ऽक्षयो भवेत्
शूद्रजातेः सुदुष्टस्य परित्यक्तक्रियस्य तु
प्रक्षालनं द्वयोः पादौ द्वयोरुच्छिष्टभोजिनी
वेश्यया वार्यमाणापि सदाचारपथे स्थिता