एकद्वीपपतिश्चाहं विदितो धरणीतले
मदर्थे येन विप्रेन्द्र समानीता नृपात्मजा
अथ तेनाधिपतिना रूपद्रविणशालिना
यो गत्वा प्रमदाराज्यं जित्वा ताः प्रमदा रणे
प्रददौ मयि ताः सर्वाः प्रणम्य च पुनः पुनः
तानि मे प्रददौ पुत्रो जनन्या तूपवर्णितः
पुनरायाति शर्वर्यां मत्पादाभ्यङ्गकारणात्
प्रबोधयन्प्रेष्यजनान्निद्रया संकुलेन्द्रियान्
अप्रमेयं मम सुखं वशगा हि प्रिया गृहे
वर्तते हि जनः सर्वो ममाज्ञापालकः क्षितौ
इह जन्मकृतं वापि परजन्मकृतं तथा
मम पुण्यं वद ब्रह्मन् विचार्य स्वमनीषया
विद्वत्सु पूजा द्विजदानशक्तिर्मन्ये ऽहमेतत्सुकृतप्रसूतम्
चिन्तयित्वा क्षणं ज्ञात्वा कारणं तमुचाव ह
दारिर्द्येण पराभूतो दुष्टया भार्यया तथा
निवसन्दुःखसंतप्तो बहुवर्षाणि पार्थिव
ततः सर्वाणि तीर्थानि परक्रम्य महीपते
तत्र स्नातं त्वया विप्रसंगेन यमुनाजले
मन्दिरे च वराहस्य कथ्यमानां कथां नृप
चतुर्भिः पारणैर्यस्य निष्पत्तिस्तु विधीयते
लक्ष्मीभर्ता जगन्नाथो निःशेषाघौघनाशनः
अशून्यशयनं पुण्यं गृहे वृद्धिकरं परम्
सुखमीदृग्विधं लोके दुर्लभं प्रतिभाति मे
ग्राह्यमेतद्व्रतं पुण्यं जन्ममृत्युजरापहम्
शय्यादानैर्वस्त्रदानैस्तथा ब्राह्मणभोजनैः
इमानेवाग्रतः पुण्यास्त्वयोक्तान्विस्तराच्छृणु
पूर्वजन्मनि देवेशस्त्वयाशून्येन पूजितः
अवश्यं प्राप्यसे राजन् विष्णोः सायुज्यतां ध्रुवम्
संपदां प्रभवोपेतो ज्ञातेरुत्कर्षणार्थकः
अवश्यं सर्वयोग्यो ऽसि भक्तो ऽसि त्वं जनार्दने