यदुपोष्यं हरिदिनं तदवश्यमिति स्थितिः
न दिवा न च शर्वर्यां शेते धर्मां गदः सदा
पटहो रटते नित्यं मृगारिरिपुमस्तके
त्रिविधेषु च कार्येषु देवेशश्चिन्त्यतां हरिः
सूर्ये यो हि कृशाकाशे विसर्गे जगतां पतिः
स्वजातिविहितो ऽप्येवं सन्मार्गे चैव माधवः
विनियोगस्तु तस्यैव सर्वकर्मसु युज्यते
एवं धर्ममवाप्याथ पितां धर्माङ्गदस्य हि
उवाच भार्यां संहृष्टः स्थितां लक्ष्मीमिवापराम्
उभयोर्जनितः पुत्रः शशाङ्कधवलः क्षितौ
सो ऽस्माभिरधिकं प्राप्तो मोक्षः सत्पुत्रसंभवः
प्रतापिनि वरारोहे पितुर्मोक्षो गृहे ध्रुवम्
पिता भवति चार्वङ्गि सत्कर्मकरणैः शुभैः
सत्पुत्रः पितुरादाय भारमुद्वहते तु यः
स्वेच्छाचरश्चाथ विशालनेत्रे विमुक्तपापो जनरक्षणाय
सत्यमुक्तं त्वया राजन्पुत्रसौख्यात्परं सुखम्
तुल्यं भवति लोके ऽस्मिन् विष्ण्वाख्यस्य परस्य हि
मार्गी हिंसां परित्यज्य यज्ञैरिष्ट्वा जनार्दनम्
एतन्न्याय्यं भवति भो न न्याय्यो मृगनिग्रहः
तथा विषयसेवा हि पितॄणां पुत्रिणां विदुः
निर्देषमृगयूथानां न युक्तं सूदनं तव
कुर्वन्नपि वृथा धर्मान्यो हिंसामनुवर्तते
षड्विधं नृप ते प्रोक्तं विद्वद्भिर्जीवघातनम्
हिं सया संयुतं धर्ममधर्मं च विदुर्बुधाः
धर्मं समाश्रयमन्सम्यक्संजातपलितः पिता
मृगशीला हि राजानो विनष्टाः शतशो न-प
दया वरा मृगे रीज्ञां धर्मिणामपि दृश्यते
एवं ब्रुवाणां तां भार्यां नृपो वचनमब्रवीत्
पर्य्यटिष्ये धनुष्पाणिः कुर्वन्कण्टकशोधनम्
श्वापदेभ्यश्च दस्युभ्यः प्रजा रक्ष्या महीभृता