तस्य धर्मस्तथा कीर्तिर्विनस्यति न संशयः
अवश्य पातकी सो ऽपि विज्ञेयो भुवनत्रये
मातुरुच्चारवज्जातो द्विजिह्वो विषवर्जितः
प्रकाशयति सर्वत्र स्वकरैरिव भास्करः
स पुत्रो नरकं याति यावदाभूतसंप्लवम्
स याति देव सायुज्यं स्तूयमानो दिवि स्थितैः
न भुक्तं नैव सुप्तं तु स्वेच्छया पालने स्थितः
विष्णुवासरभोक्तॄणां निग्रहे कृतबुद्धिना
विरिञ्चिमार्गगाश्चान्ये पार्वत्याश्च स्थिताः परे
बालो युवा वा वृद्धो वा गुर्विणी वा कुमारिका
इत्येवं जल्पितं यैस्तु तान्निरस्य समन्ततः
संबोधयित्वा बहुशः प्रजानां सुखहेतवे
शास्त्रदृष्ट्या तु विदुषो मूर्खान्दण्डनपूर्वकम्
तेन मे न सुखं किञ्चिदवलीढं धरातले
स्वेभ्यो वापि परेभ्यो वा या रक्षेच्च प्रजा नृपः
सो ऽहं प्रजाकृते सौम्य संस्थितो नात्मनः क्वचित्
न पानद्यूतजं पुत्र कामये ऽहं कदाचन
त्वत्प्रसादादहं पुत्र मृगयाव्याजतो ऽधुना
भोक्तुकामः प्रियान्कामांस्त्वयि भारं निवेश्य च
कृते तव महाकीर्तिरकृते नरकस्थितिः
गुर्वीं राज्यधुरं तात त्वदीयामुद्धराम्यहम्
पितुर्वाक्यमकुर्वाणः कुर्वन्धर्मानधो व्रजेत्
एवमुक्ते तु वचने राजा हृष्टो बभूव ह
धर्माङ्गदो ऽपि दृष्टात्मा प्रजा आहूय चाब्रवीत्
पितुर्वाक्यं मया कार्यं सर्वथा धर्ममिच्छता
मयि दण्डधरे शास्ता न यमो भवति क्वचित्
ब्रह्मार्पणप्रयोगेण यजनीयो जनार्दनः
येन वो ह्यक्षया लोका भवेयुर्नात्र संशयः
ब्रह्मार्पणक्रियायुक्ता भवन्तु ज्ञानकोविदाः
विशेषो हि मयाख्यातो भवतां ब्रह्मसंस्थितिः