तस्मिन्बाला द्विजश्रेष्ठाश्चक्रे संगीतमुत्तमम्
समीपवर्तिनी तस्य भूत्वा लिङ्गस्य भामिनी
तस्मिन्प्रवृत्ते राजेन्द्रगीते मन्मथवर्द्धने
न च दैवं न चादैवं गीतं तादृग्बभूव ह
मोहिनीमुखनिर्गीतं गीतं सत्वविमोहनम्
कामातुरो भोक्तुमनाश्चचाल तां मोहिनीं पार्वतिदृष्टिलज्जः
संपूज्य बहुशो देवं पीतांबरधरं हरम्
कृत्वा शून्यं यमपथं जित्वा वैवस्वतं यमम्
आहूय तनयं काले धर्माङ्गदमभाषत
परिपालय वीर्येण स्वधर्मे कृतनिश्चयः
तस्य धर्मस्तथा कीर्तिर्विनस्यति न संशयः
अवश्य पातकी सो ऽपि विज्ञेयो भुवनत्रये
मातुरुच्चारवज्जातो द्विजिह्वो विषवर्जितः
प्रकाशयति सर्वत्र स्वकरैरिव भास्करः
स पुत्रो नरकं याति यावदाभूतसंप्लवम्
स याति देव सायुज्यं स्तूयमानो दिवि स्थितैः
न भुक्तं नैव सुप्तं तु स्वेच्छया पालने स्थितः
विष्णुवासरभोक्तॄणां निग्रहे कृतबुद्धिना
विरिञ्चिमार्गगाश्चान्ये पार्वत्याश्च स्थिताः परे
बालो युवा वा वृद्धो वा गुर्विणी वा कुमारिका
इत्येवं जल्पितं यैस्तु तान्निरस्य समन्ततः
संबोधयित्वा बहुशः प्रजानां सुखहेतवे
शास्त्रदृष्ट्या तु विदुषो मूर्खान्दण्डनपूर्वकम्
तेन मे न सुखं किञ्चिदवलीढं धरातले
स्वेभ्यो वापि परेभ्यो वा या रक्षेच्च प्रजा नृपः
सो ऽहं प्रजाकृते सौम्य संस्थितो नात्मनः क्वचित्
न पानद्यूतजं पुत्र कामये ऽहं कदाचन
त्वत्प्रसादादहं पुत्र मृगयाव्याजतो ऽधुना
भोक्तुकामः प्रियान्कामांस्त्वयि भारं निवेश्य च
कृते तव महाकीर्तिरकृते नरकस्थितिः