तथा हि वेधं विबुधास्त्यजन्ति तिथ्यन्तरं धर्मविवृद्धये सदा
यया तोषं समायाति प्रददाति समीहितम्
कर्मणा केन स प्रीतो भवेद्यः सचराचरः
भक्त्या संपूजितो विष्णुः प्रददाति मनोरथम्
जनेनापि जगन्नाथः पूजितः क्लेशहा भवेत्
अत्रापि श्रूयते विप्रा आख्यानं पापनाशनम्
आसीद्ग्रुक्माङ्गदो राजा सार्वभौमः क्षमान्वितः
नान्यं पश्यति देवेशात्पद्मनाभान्महीपतिः
अष्टवर्षाधिको यस्तु पञ्चाशीत्यूनवर्षकः
स मे दण्ड्यश्चग वध्यश्च निर्वास्यो नगराद्बहिः
पद्मनाभदिने भोक्ता निग्राह्यो दस्युवद्भवेत्
ममेद वचनं शृत्वा राज्यं भुञ्जीत मामकम्
अशुक्ले तु विशेषेण पटहे हेमसंपुटे
गच्छिद्भिः संकुलो मार्गः कृतो कृतो लोकैर्हरेर्द्विजाः
ज्ञानात्प्रमादतो वापि ते यान्ति हरिमन्दिरम्
व्याजेनापि प्रकुर्वाणैर्द्वादशीं पापनाशिनीम्
स प्राप्नोति धराधर्मं यो नाश्नाति हरेर्दिने
एकादश्यां न भोक्तव्यं पक्षयोरुभयोरपि
लेख्यकर्मणि विश्रान्तश्चित्रगुप्तो ऽभवत्तदा
गच्छन्ति वैष्णवं लोकं स्वधर्मैर्मानवाः क्षणात्
भग्नो याम्यो ऽभवन्मार्गो द्वादशादित्यतापितः
देवा नामपि ये लोकास्ते शून्या ह्यभवंस्तथा
मुक्त्वैकां द्वादशीं मर्त्या नान्यं जानन्ति ते व्रतम्
नारदो धर्मराजानं गत्वा चेदमुवाच ह
न चापि क्रियते लेख्यं किञ्चिद्दुष्कृतकर्मणाम्
कारणं किं न चायान्ति पापिनो येन ते गृहम्
एवमुक्ते तु वचने नारदेन महात्मना
यो ऽयं नारद भूपालः पृथिव्यां सांप्रतं स्थितः
प्रबोधयति राजेन्द्रः स जनं पटहेन हि
ये केचिद्भुञ्जते मर्त्यास्ते मे दण्डेषु यान्ति हि