तदोपवासो हि कथं कर्तव्यो मानवैर्वद
द्वितीये ऽह्नि यदा न स्यात्स्वल्पाप्येकादशी तिथिः
यदा न प्राप्यते विप्रा द्वादश्यां पूर्वसम्भवम्
बह्वा गमविरोधेषु ब्राह्मणेषु विवादिषु
एकादश्यां तु विद्धायां संप्राप्ते श्रवणे तथा
एष वो निर्णयः प्रोक्तो मया शास्त्रविनिर्णयात्
युगादीनां वदविधिं सौते सम्यग्यथातथम्
द्वे शुक्ले द्वे तथा कृष्णे युगाद्याः कवयो विदुः
अयनं दिनभागाढ्यं संक्रमः षोडशः पलः
मध्यकाले तु विषुवे त्वक्षया परिकीर्तिता
कर्तव्यो ह्युपवासस्तु अन्यथा नरकं व्रजेत्
संततेस्तु विनाशाय संपदां हरणाय च
सुराया बिन्दुना स्पृष्ट यथा गङ्गाजलन्त्यजेत्
एकादशीं द्विजश्रेष्ठाः पक्षयोरुभयोरपि
दानवेभ्यो द्विजश्रेष्ठाः प्रीणनार्थं महात्मनाम्
संक्रुद्वैरपि यद्दत्तं यद्दत्तं चाप्यसत्कृतम्
यदुच्छिष्टेन दत्तं तु यद्दत्तं पतितेष्वपि
पुनः कीर्तनसंयुक्तं तद्दत्तमसुरेषु वै
यथा हन्तिपुरा पुण्यं श्राद्धं च वृषलीपतिः
तिथौ विद्धे क्षयं याति तमः सूर्योदये यथा
तथा हि वेधं विबुधास्त्यजन्ति तिथ्यन्तरं धर्मविवृद्धये सदा
यया तोषं समायाति प्रददाति समीहितम्
कर्मणा केन स प्रीतो भवेद्यः सचराचरः
भक्त्या संपूजितो विष्णुः प्रददाति मनोरथम्
जनेनापि जगन्नाथः पूजितः क्लेशहा भवेत्
अत्रापि श्रूयते विप्रा आख्यानं पापनाशनम्
आसीद्ग्रुक्माङ्गदो राजा सार्वभौमः क्षमान्वितः
नान्यं पश्यति देवेशात्पद्मनाभान्महीपतिः
अष्टवर्षाधिको यस्तु पञ्चाशीत्यूनवर्षकः
स मे दण्ड्यश्चग वध्यश्च निर्वास्यो नगराद्बहिः