हरिपादांबुजद्वन्द्वमभीष्टप्तदमस्तु नः
कोवह्निर्दहते तस्य तद्भवान्वक्तुमर्हति
विद्यते तव विप्रेन्द्र त्रिविधस्य सुनिश्चितम्
भाव्यं वाप्यथवातीतं वर्तमान वदस्व नः
श्रूयतां नृपशार्दूल वह्निना येन तद्भवेत्
भस्म शुष्कं तथार्द्रं च पापमस्य ह्येशेषतः
उपवासपरो भूत्वा पूजयेन्मधुसूदनम्
विशोधयति पापानि कितवो हि यथा धनम्
भस्मतां याति राजेन्द्र अपि जन्मशतोद्भवम्
यादृशं पद्मनाभस्य दिनं पातकहानिदम्
यावन्नोपवसेज्जन्तुः पद्मनाभदिमं शुभम्
एकादश्युपवासस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्
एकादश्युपवासेन तत्सर्वं विलयं व्रजेत्
व्याजेनापि कृता राजन्न दर्शयति भास्करिम्
सुकलत्रप्रदा ह्येषा शरीरारोग्यदायिनी
न चापि कैरवं क्षेत्रं न रेवा न च देविका
अनायासेन राजेन्द्र प्राप्यते हरिमन्दिरम्
सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके व्रजेन्नरः
भार्याया दश पक्षे च पुरुषानुद्धरेत्तथा
चिन्तामणिसमा ह्येषा अथवापि निधेः समा
द्वादशीं ये प्रपन्ना हि नरा नरवरोत्तम
स्रग्विणः पीतवस्त्राश्च प्रयान्ति हरिमन्दिरम्
पापेन्धनस्य घोरस्य पावकाख्यो महीपते
इच्छद्भिर्विपुलान्योगान्पुत्रपौत्रादिकांस्तथा
बहुवृजिनसमेतो ऽकामतः कामतो वा व्रजति पदमनन्तं लोकनाथस्य विष्णोः
पप्रच्छुर्मुनयः सूतं व्यासशिष्यं महामतिम्
माहात्म्यं कथयामास उपवासविधिं तथा
माहात्म्यं चक्रिणश्चापि सर्वपापौघ शान्तिदम्
अष्टादश पुराणानि भवान् जानाति मानद
तन्नास्ति यन्न वेत्सि त्वं पुराणेषु स्मृतिष्वपि