संभोज्यां शुकसिद्वरकज्जलालक्तचर्चिताः
एवं कृते व्रते विप्र लब्ध्वा सौभाग्यमुत्तमम्
इषकृष्णचतुर्द्दश्यां विषशस्त्रांबुवह्निभिः
चतुर्द्दश्यां क्रियाश्राद्धमेकोद्दिष्टविधानतः
तर्पणं च गवां ग्रासं बलिं चैव श्वकाकयोः
एवं यः कुरुते विप्र श्राद्धं संपन्नदक्षिणम्
इषशुक्ल चतुर्द्दश्यां धर्मराजं द्विजोत्तम
दद्यात्तस्मै धर्मराजस्त्रायते भुवि नारद
स भुक्त्वेह वरान्भोगान्दिवं धर्माज्ञया व्रजेत्
कृत्वा स्नात्वार्चयेद्धर्मं नरकादभयं लभेत्
चतुष्पथे गृहाद्ब्राह्मप्रदेशे वा समाहितः
शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यामरुणाभ्युदयं प्रति
मणिकर्णिक तीर्थे च त्रिपुण्ड्रं भस्मना दधत्
ततस्तत्र महापूजां लिङ्गे गन्धादिभिश्चरेत्
पुष्पैः फलैर्मिष्टपक्वैर्नैवेद्यैर्विविधैरपि
लभते वाञ्छितान्कामानिहामुत्र च नारद
सोपवासः पञ्चगव्यं पिबेद्रात्रौ जितेन्द्रियः
श्वेतायाः क्षीरमुदितं रक्तायाश्च तथा दधि
कुशां बुना ततः प्रातः स्नात्वा सन्तर्प्यं देवताः
ब्रह्मकूर्चव्रतं ह्येतत्सर्वपातकनाशनम्
ब्रह्मकूर्चोपवासेन तत्क्षणादेव नश्यति
सोपवासो दिवा नक्तं पाषाणाकारपिष्टचकम्
व्रतमेतच्चरित्वा तु यथोक्तं द्विजसत्तम
मार्गशुक्लचतुर्दश्यामेकभुक्तः पुरोदितम्
परे ऽह्नि प्रातरुत्थाय स्नात्वा सोमं महेश्वरम्
द्विजान्सम्भोज्य मिष्टान्नौस्तोषयेद्दक्षिणादिभिः
कर्तृआणामुपदेष्टृआणां साह्यानामनुमोदिनाम्
कपर्दीश्वरसांनिध्यं प्राप्स्याम्यत्र विचिन्त्य च
गन्धमाल्यनमस्कारधूपदीपान्नसंपदा
माघकृष्णचतुर्द्दश्यां यमतर्पणमीरितम्