द्विसप्तवर्षपर्यन्तं तत उद्यापयेत्सुधीः
सुशोभने न्यसेत्तत्र कलशं ताम्रजं मुने
पीतपट्टांशुकाच्छन्नां तत्र तां विधिना यजेत्
ततो होमं हविष्येण कृत्वा पूर्णाहुतिं चरेत्
प्रदद्याद्गुरवे भक्त्या द्विजानन्यांश्चतुर्दश
एवं यः कुरुते ऽनन्तव्रतं प्रत्यक्षमादरात्
कदलीव्रतमप्यत्र तद्विधानं च मे शृणु
स्नात्वा संपूजयेद्गन्धपुष्पधान्याङ्कुरादिभिः
एवं संपूज्य मन्त्रेण ततः संप्रार्थयेर्द्वती
शरीरारोग्यलावण्यं देहि देवि नमो ऽस्तु ते
संभोज्यां शुकसिद्वरकज्जलालक्तचर्चिताः
एवं कृते व्रते विप्र लब्ध्वा सौभाग्यमुत्तमम्
इषकृष्णचतुर्द्दश्यां विषशस्त्रांबुवह्निभिः
चतुर्द्दश्यां क्रियाश्राद्धमेकोद्दिष्टविधानतः
तर्पणं च गवां ग्रासं बलिं चैव श्वकाकयोः
एवं यः कुरुते विप्र श्राद्धं संपन्नदक्षिणम्
इषशुक्ल चतुर्द्दश्यां धर्मराजं द्विजोत्तम
दद्यात्तस्मै धर्मराजस्त्रायते भुवि नारद
स भुक्त्वेह वरान्भोगान्दिवं धर्माज्ञया व्रजेत्
कृत्वा स्नात्वार्चयेद्धर्मं नरकादभयं लभेत्
चतुष्पथे गृहाद्ब्राह्मप्रदेशे वा समाहितः
शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यामरुणाभ्युदयं प्रति
मणिकर्णिक तीर्थे च त्रिपुण्ड्रं भस्मना दधत्
ततस्तत्र महापूजां लिङ्गे गन्धादिभिश्चरेत्
पुष्पैः फलैर्मिष्टपक्वैर्नैवेद्यैर्विविधैरपि
लभते वाञ्छितान्कामानिहामुत्र च नारद
सोपवासः पञ्चगव्यं पिबेद्रात्रौ जितेन्द्रियः
श्वेतायाः क्षीरमुदितं रक्तायाश्च तथा दधि
कुशां बुना ततः प्रातः स्नात्वा सन्तर्प्यं देवताः
ब्रह्मकूर्चव्रतं ह्येतत्सर्वपातकनाशनम्