घृतप्रस्थं तच्चतुष्कं क्रमाद्वीहेर्यवस्य च
रौप्यस्य माषमेकं च तृप्तिकृन्मिष्टपक्वकम्
चन्दनं पलिकं वस्त्रं पञ्चहस्तोन्मितं तनुम्
गोमूत्रं जलमाज्यं वा पक्त्वा शाकं चतुर्विधम्
दर्भांबुक्षीरमुदितं प्राशनं प्रतिमासिकम्
कृत्वा वै ताम्रपात्रस्थां न्यस्याभ्यर्च्य विधानतः
विप्रान्द्रादश संभोज्य तेभ्यो दद्याच्च दक्षिणाम्
निरोगो धनधान्याढ्यो भवेच्चाविकलेद्रियः
अभ्यच्य विधिवद्भक्त्या सुवर्णं तन्मुखे न्यसेत्
प्रदद्याद्वेदविदुषे तं हि संभोजयेत्ततः
एवं कृत्वैकभक्तः सन्विष्णु चिन्तनतत्परः
अन्त्ये सितायां द्वादश्यां सौवर्णीं प्रतिमां हरेः
द्विषट्कसंख्यान्विप्रांश्च भोजयित्वा च दक्षिणाम्
त्रिस्पृशोन्मीलिनी पक्षवर्द्धिनी वञ्जुली तथा
एता अष्टौ सदोपोष्या द्वादश्यः पापहारिकाः
तत्सर्वं मे समाचक्ष्व याश्चन्याः पुण्यदायुकाः
प्रशस्य भ्रातरं प्राह महाभागवतं मुनिः
वक्ष्ये महाद्वादशीनां लक्षणं च फलं पृथक्
तदा तु त्रिस्पृशा नाम द्वादशी सा महाफला
अश्वमेधसहस्रस्य फलं लभते ध्रुवम्
तदा तां संपरित्यज्य द्वादशीं समुपोषयेत्
राजसूयसहस्रस्य फलमुन्मीलिते लभेत्
तदा वञ्जुलिकाख्यां तु तां त्यक्त्वोपोषयेत्सदा
पूजयेत्सततं भक्त्या सर्वस्याभयदं परम्
सर्वपापहरा प्रोक्ता सर्वसंपत्प्रदायिनी
पक्षवर्द्धनिका नाम द्वादशी सा महाफला
सर्वैश्वर्य्यप्रदं साक्षात्पुत्र पौत्रविवर्धनम्
तदा प्रोक्ता जया नाम सर्वशत्रुविनाशिनी
सर्वकामप्रदं नॄणां सर्वसौभाग्यदायकम्
तदा सा विजया नाम तस्यामचेद्गदाधरम्