एव व्रतं नरः कृत्वा द्वादशादित्यसंज्ञकम्
जायते भुवि धर्मात्मा मानुष्ये रोगवर्जितः
तत्पुण्येन रवेन्भित्वा मण्डलं द्विजसत्तम
अत्रैवाखण्डसंज्ञं च व्रतमुक्त द्विजोत्तम
अभ्यर्च्य गन्धपुष्पाद्यैस्तदग्रे भोजयेद्द्विजान्
ततः समान्ते तां मूर्तिं समभ्यर्च्य विधानतः
शतजन्मसु यत्किञ्चिन्मयाखण्डव्रतं कृतम्
ततः संभोज्य विप्राग्र्यान्सखण्डाढ्यैस्तु पायसैः
इति कृत्वा व्रतं विप्र प्रीणयित्वा जनार्दनम्
पौषस्य कृष्णद्वादश्यां रूपव्रतमुदीरितम्
श्वेताया वैकवर्णाया अन्तरिक्षगतं द्विज
शोषयेदातपे धृत्वा पात्रे ताम्रे ऽथ मृन्मये
सौवर्णीं प्रतिमां विष्णोर्निशायां जागरं चरेत्
ततः प्रभाते द्वादश्यां तिलपात्रोपरि स्थिताम्
ततो ऽग्निं नवमुत्पाद्य काष्ठसंघर्षणादिभिः
होमयेत्सतिलाज्यां च द्वादशाक्षरविद्यया
भोजयेत्पायसैर्विप्रान्प्रीत्या सुस्निग्धमानसः
नरो वा यदि वा नारी व्रतं कृत्वैवमादरात्
सहस्ये शुक्लपक्षे तु सुजन्मद्वादशीव्रतम्
पीत्वा गशृङ्गवार्यादौ तां च कृत्वा प्रदक्षिणम्
घृतप्रस्थं तच्चतुष्कं क्रमाद्वीहेर्यवस्य च
रौप्यस्य माषमेकं च तृप्तिकृन्मिष्टपक्वकम्
चन्दनं पलिकं वस्त्रं पञ्चहस्तोन्मितं तनुम्
गोमूत्रं जलमाज्यं वा पक्त्वा शाकं चतुर्विधम्
दर्भांबुक्षीरमुदितं प्राशनं प्रतिमासिकम्
कृत्वा वै ताम्रपात्रस्थां न्यस्याभ्यर्च्य विधानतः
विप्रान्द्रादश संभोज्य तेभ्यो दद्याच्च दक्षिणाम्
निरोगो धनधान्याढ्यो भवेच्चाविकलेद्रियः
अभ्यच्य विधिवद्भक्त्या सुवर्णं तन्मुखे न्यसेत्
प्रदद्याद्वेदविदुषे तं हि संभोजयेत्ततः