अस्पृश्यस्पर्शमाशूरे द्वादश्यां द्वादश त्यजेत्
शक्तो ऽशक्तुस्तु मतिमानेकभुक्तं न नक्तकम्
अयाचितं वापि चरेन्न त्यजेद्व्रतमीदृशम्
यानि कृत्वा नरो लोके विष्णोः प्रियतरो भवेत्
स्थापयेदव्रणं कुंभं सिततन्दुलपूरितम्
सितवस्त्रयुगच्छन्नं सितचन्दनचर्च्चितम्
ताम्रपात्रं गुडोपेतं तस्योपरि निवेशयेत्
गन्धाद्यैरुपचारैस्तु सोपवासो परे ऽहनि
ब्रह्मणान्भोजयेच्चैव तेभ्यो दद्याच्च दक्षिणाम्
शय्यां तु दद्याद्गुरवे सर्वोपस्करसंयुताम्
वासोभिर्द्विजदांपत्यं पूजयित्वा समर्पयेत्
यः कुर्याद्विधिनानेन मदनद्वादशीव्रतम्
अस्यामेव समुद्दिष्टं भर्तृद्वादशिकाव्रतम्
संस्थाप्य मण्डपं पुष्पैस्तदुपर्प्युपकल्पयेत्
नृत्यवादित्रगीताद्यैस्ततः प्रातः परे ऽहनि
द्विजान्संभोज्य विसृजद्दक्षिणाभिः प्रतोषितान्
सप्तजन्मसु भुङ्क्ते च भोगान् लोकद्वयेप्सितान्
संपूज्य माधवं भक्त्या गन्धाद्यैरुपचारकैः
विप्राय दद्याद्विधिवन्माधवः प्रीयतामिति
गन्धाद्यैर्मधुरान्नाढ्यं करक विनिवेदयेत्
व्रतेनानेन संतुष्टो देवदेवस्त्रिविक्रमः
आषाढशुक्लद्वादश्यां द्विजान्द्वादश भोजयेत्
तभ्यो वासांसि दण्डांश्च ब्रह्मसूत्राणि मुद्रिकाः
द्वादश्यां तु नभःशुक्ले श्रीधरं पूजयेद्व्रती
संभोज्य दक्षिणा रौप्यां दत्वा नत्वा विसर्ज्जयेत्
द्वादश्यां नभस्यशुक्ले व्रती संपूज्य वामनम्
सौवर्णी दक्षिणां दत्वा विष्णुप्रीतिकरो भवेत्
गन्धाद्यैरुपचारैस्तु तदग्रे भोजयेद्द्विजान्
व्रतेनैतेन संतुष्टः पद्मनाभो द्विजोत्तम
कार्तिके कृष्णपक्षे तु गोवत्सद्वादशीव्रतम्