उपाष्य द्वादश्यांप्रातर्गोविन्दं पूजयेत्तथा
दत्वा तेभ्यो विसृज्याथ स्वयं भुञ्जीत बान्धवैः
स याति वैष्णवं लोकं विमानेन तु भास्वता
मोक्षदं कीर्तितं विप्र नास्त्यस्मिन्संशयः क्वचित्
सर्वव्रतोत्तमं विप्र ततो ज्ञेयं महाफलम्
आद्यन्तयोरेकमेकं मध्यमे द्वयमेव हि
कांस्यं मांसं मसूरान्नं चणकान्कोद्रवांस्तथा
दशम्यां दश वस्तूनि वर्जयेद्वैष्णवऋ सदा
परापवादं पैशुन्यं स्तेयं हिंसां तथा रतिम्
कांस्यं मांसं सुरां क्षौद्रं तैलं विण्म्लेच्छभाषणम्
अस्पृश्यस्पर्शमाशूरे द्वादश्यां द्वादश त्यजेत्
शक्तो ऽशक्तुस्तु मतिमानेकभुक्तं न नक्तकम्
अयाचितं वापि चरेन्न त्यजेद्व्रतमीदृशम्
यानि कृत्वा नरो लोके विष्णोः प्रियतरो भवेत्
स्थापयेदव्रणं कुंभं सिततन्दुलपूरितम्
सितवस्त्रयुगच्छन्नं सितचन्दनचर्च्चितम्
ताम्रपात्रं गुडोपेतं तस्योपरि निवेशयेत्
गन्धाद्यैरुपचारैस्तु सोपवासो परे ऽहनि
ब्रह्मणान्भोजयेच्चैव तेभ्यो दद्याच्च दक्षिणाम्
शय्यां तु दद्याद्गुरवे सर्वोपस्करसंयुताम्
वासोभिर्द्विजदांपत्यं पूजयित्वा समर्पयेत्
यः कुर्याद्विधिनानेन मदनद्वादशीव्रतम्
अस्यामेव समुद्दिष्टं भर्तृद्वादशिकाव्रतम्
संस्थाप्य मण्डपं पुष्पैस्तदुपर्प्युपकल्पयेत्
नृत्यवादित्रगीताद्यैस्ततः प्रातः परे ऽहनि
द्विजान्संभोज्य विसृजद्दक्षिणाभिः प्रतोषितान्
सप्तजन्मसु भुङ्क्ते च भोगान् लोकद्वयेप्सितान्
संपूज्य माधवं भक्त्या गन्धाद्यैरुपचारकैः
विप्राय दद्याद्विधिवन्माधवः प्रीयतामिति
गन्धाद्यैर्मधुरान्नाढ्यं करक विनिवेदयेत्