केवलेनोपवासेन तस्मिञ्जन्मदिने हरेः
उपवासी तिलैः स्नातो नद्यादौ विमले जले
तन्मध्ये कलशं स्थाप्य ताम्रजं वापि मृन्मयम्
हैमीं वस्त्रयुगाच्छन्नां कृष्णस्य प्रतिमां शुभम्
देवकीं वसुदेवं च यशोदां नन्दमेव च
तत आरार्तिकं कृत्वा क्षमाप्यानम्य भक्तितः
पञ्चामृतैः शुद्धजलैर्गन्धाद्यैः पूजयेत्पुनः
साज्यं रौप्ये धृतं पात्रे नैवेद्यं विनिवेदयेत्
विचिन्तयन्मृगाङ्काय दद्यादर्घ्यं समुद्यते
पौराणिकैः स्तोत्रपाठैर्गीतवाद्यैरनेकधा
दत्वा च दक्षिणां तेभ्यो विसृजेत्तुष्टमानसः
गुरवे दक्षिणां दत्वा विसृज्याश्रीत च स्वयम्
साक्षाद्गोकमाप्नोति विमानवरमास्थितः
कृतेन येन लभ्येत कोट्यैकादशकं फलम्
पूर्ववद्राधिकां हैमीं कलशस्थां प्रपूजयेत्
शक्तो भक्तश्चोपवासं परे ऽह्नि विधिना ततः
कृत्वा स्वयं च भुञ्जीतं व्रतमेवं समापयेत्
रहस्यं गोष्ठजं लब्ध्वा राधापरिकरे वसेत्
शुचौ देशे प्रजातायां द्वर्वायां द्विजसत्तम
नैवेद्यैरर्चयेद्भक्त्या दध्यक्षतफलादिभिः
त्वं दूर्वे ऽमृतजन्मासि सुरासुरनमस्कृते
यथा शाखा प्रशाखाभिर्विस्तृतासि महीतले
ततः प्रदक्षिणीकृत्य विप्रान्संभोज्य तत्र वै
फलानि च प्रशस्तानि मिष्टानि सुरभीणि च
चतुर्णामपि वर्णानां स्त्रीजनानां विशेषतः
जन्मानि त्रीणि वैधव्यं लभते सा न संशयः
ज्येष्ठा नाम्नी तु सा ज्ञेया पूजिता पापनाशिनी
महालक्ष्म्याः समुद्दिष्टं सर्वसंपद्विवर्धनम्
तदविघ्नेन मे यातु समाप्तिं त्वत्प्रसादतः
षोडशग्रन्थिसहितं गुणैः षोडशभिर्युतम्