तच्च दद्याद्द्विजेन्द्राय नैवेद्यादि द्विजोत्तम
देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च पूजयित्वा सुवासिनीः
भक्ष्यभोज्यैर्बहुविधैर्दत्वा दानानि भूरिशः
यः कश्चिदाचरेदेतद्व्रतं सौभाग्यदं परम्
यद्व्रतैश्च तपोभिश्च दानैर्वा नियमैरपि
मृतेरनन्तरं प्राप्य शिवलोकं सनातनम्
नभस्ये मासि या शुक्ला षष्ठी सा चन्दनाह्वया
रोहिणी पातभौमैस्तु संयुता कपिला भवेत्
लभते वाञ्छितान्कामान्भास्करस्य प्रसादतः
सर्वमेवाक्षयं ज्ञेयं कृतं देवर्षिसत्तम
प्रदद्याद्वेदविदुषे द्वादशात्मप्रतुष्टये
गन्धाद्यैर्मङ्गलद्रव्यैर्नैवेद्यैर्विविधैस्तथा
पूज्यात्र सैकती मूर्तिर्यद्वा द्विजसती मुदा
कन्या वरं प्राप्नुयाच्च वाञ्चितं पुत्रमङ्गना
कार्तिके शुक्लषष्ठ्यां तु षण्मुखेन महात्मना
अतस्तस्यां सुरश्रेष्ठां देवसेनां च षण्मुखम्
प्राप्नुयादतुलां सिद्धिं मनोभीष्टां द्विजोत्तम
विविधद्रव्यहोमैश्च वह्निपूजापुरः सरम्
स्कन्देन सत्कृतिः प्राप्ता ब्रहमाद्यैः परिकल्पिता
वस्त्रैराभूषणश्चापि नैवेद्यैर्विविधैस्तथा
यदि चेत्सा समुद्दिष्टा चंपाह्वा मुनिसत्तम
पूजनीयो वेदनीयः स्मर्तव्यः सौख्यमिच्छता
पौषमासे शुक्लषष्ठ्यां देवो दिनपतिर्द्विज
विष्णुरूपी जगत्त्राता प्रदुर्भूताः सनातनः
नैवेद्यैर्वस्त्त्रभूषाद्यैः सर्वसौख्यमभीप्सुभिः
तस्यां वरुणमभ्यर्च्येद्विष्णुरूपं सनातनम्
एवमभ्यर्च्य विधिवद्यद्यच्चाभिलषेन्नरः
फआल्गुने शुक्लषष्ठ्यां तु देवं पशुपतिं द्विज
संस्नाप्य शतरुद्रेण पृथक्पञ्चामृतैर्जलैः
बिल्वपत्रैश्च धत्तूरकुसुमैश्च फलैस्तथा