फलं मूलं च युथेभ्यो दत्त्वा स्वर्गं लभेन्नरः
यतिभ्यो ऽलाबुपात्राणि दत्त्वाभीष्टं लभेन्नरः
उद्यापनं विधानेन कर्तव्यं फलमिच्छता
कृत्वा गणपतेर्मातुर्लोके मोदेत तत्समम्
रथन्तराह्वकल्पस्य ह्यादिभूतं दिनं यतः
पूजयित्वा लभेच्चापि फलं देवादिदुर्गमम्
श्रावणस्य चतुर्थ्यां तु जाति चन्द्रोदये मुने
लम्बोदरं चतुर्बाहुं त्रिनेत्रं रक्तवर्णकम्
आवाहनादिभिः सर्वैरुपचारैः समर्चयेत्
एवं व्रतं विधायाथ भुक्त्वा मोदकमेव च
व्रतस्यास्य प्रभावेण कामान्मनसि चिन्तितान्
नानेन सदृशं चान्यद्व्रतमस्ति जगत्त्रये
अथास्मिन्नेव दिवसे दूर्वागणपति व्रतम्
हैमं निर्माय गणपं ताम्रपात्रोपरि स्थितम्
पूजयेद्रक्तकुसुमैः पत्रिकाभिश्च पञ्चभिः
आभिरन्यश्च कुसुमैरभ्यर्च्य फलमोदकैः
ततः संप्रारथ्य विघ्नेशमूर्तिं सोपस्करां मुने
कृत्वैवं पञ्च वर्षाणि समुपास्य यथाविधि
अथ भाद्रचतुर्थ्यां तु बहुलाधेनुसंज्ञकम्
ततः प्रदक्षिणीकृत्य शक्तश्चेद्दानमाचरेत्
पञ्चाब्दं वादशाब्दं वा षोडशाब्दमथापि वा
प्रभावेण व्रतस्यास्य भुक्त्वा भोगान्मनोरमान्
अथ शुक्ल चतुर्थ्यां तु सिद्धवैनायकव्रतम्
एकाग्रमानसो भूत्वा ध्यायेत्सिद्धिविनायकम्
पाशाङ्कुशधरं देवं तप्तकाञ्चनसन्निभम्
समर्पयेद्भक्तियुक्तस्तानि नामानि वै शृणु
उमापुत्राय बैल्वं तु दूर्वां गजमुखाय च
शूर्पकर्णाय तुलसीं वक्रतुण्डाय शिंबिजम्
हेरम्बाय तु सिंदूरं चतिर्हेत्रे च पत्रजम्
दूर्वायुग्मं ततो गृह्य गन्धपुष्पाक्षतैर्युतम्