पूर्वाह्ने पूजयेद्देवीं घटस्थापनपूर्वकम्
ततः प्रतिदिनं कुर्यादेकभुक्तमयाचितम्
मार्कंण्डेय पुराणोक्तं चरितत्रितयं द्विज
कुमारीपूजनं तत्र प्रशस्तं भोजनादिभिः
जायते भुवि दुर्गायाः प्रसादान्नात्र संशयः
विशेषादन्नकूटाख्यं विष्णुप्रीतिविवर्धनम्
कर्तव्यमन्नकूटं तु गोवर्द्धनसमर्चने
समर्च्य दक्षिणीकृत्य भुक्तिमुक्ती समाप्नुयात्
नक्तं विष्ण्वर्चनं होमैः सौवर्णीं हुतभुक्तनुम्
एवं कृत्वा धनैर्धान्यैः समृद्धो जायते भुवि
पौषशुक्लप्रतिपदि भानुमभ्यर्च्य भक्तितः
माघशुक्लाद्यदिवसे वह्निं साक्षान्महेश्वरम्
अथ फआल्गुनशुक्लादौ देवदेवं दिगंबरम्
कर्मणा लौकिकेनापि संतुष्टो हि महेश्वरः
वैशाखे तु सिताद्यायां विष्णुं विश्वविहारिणम्
एवं शुचिसिताद्यायां ब्रह्माणं जगतां गुरुम्
स्वसायुज्यं प्रदिशति सर्वसिद्धिमवाप्नुयात्
व्रतानि तुभ्यं प्रोक्तानि भुक्तिमुक्तिप्रदानि च
भोजने तु हविष्यान्नं सामान्यत उदाहृतम्
यानि कृत्वा नरो भक्त्या ब्रह्मलोके महीयते
हविष्यान्नेन गन्धाद्यैः स्तोष्य सर्वक्रतूद्भवम्
अस्मिन्नेव दिने विप्र बालेन्दुमुदितं परे
अथ वास्मिन्दिने भक्त्या दस्रावभ्यर्च्य यत्नतः
पूर्णयात्राव्रते ह्यस्मिन्दध्ना वापि घृतेन च
सुरूपरूपो ऽरिगणप्रतापी धर्माभिरामो नृपवर्गमुख्यः
समर्च्य सप्तधान्यान्याढ्यकुंभोपरि विधानतः
ज्येष्ठशुक्लद्वितीयायां भास्करं भुवनाधिपम्
भोजयित्वा द्विजान् भक्त्या भास्करं लोकमाप्नुयात्
तस्यां रथं समारोप्य रामं सह सुभद्रया
जलाशयान्तिकं गत्वा कारयेच्च महोत्सवम्