शचीहरणमाख्या नमभ्रकस्य वधस्ततः
आख्यानं दीर्घतपस ऋष्यशृङ्गकथा ततः
ततो देवशिलाख्यानं शबरीतीर्थकान्वितम्
आप्रेत्येश्वरतीर्थं च शक्रतीर्थं करोटिकम्
लोकेशं धनदेशं च मङ्गलेशं च कामजम्
नारदेशं नन्दिकेशं वरुणेश्वरतीर्थकम्
रामेश्वरादि तीर्थानि सोमेशं पिङ्गलेश्वरम्
चण्डार्कं यमतीर्थं च काल्होडीशं वनादिके
नागेशसंकर्षणकं प्रश्रयेश्वरतीर्थकम्
करञ्जं कामहं तीर्थं भाण्डीरो रोहिणीभवम्
कोटितीर्थमयोन्यख्यमङ्गाराख्यं त्रिलोचनम्
नार्मदं चार्कमाग्नेयं भार्गवेश्वरमुत्तमम्
रामेशमथ सिद्धेशमाहल्यं कङ्कटेश्वरम्
योजनेशं वराहेशं द्वादशीशिवतीर्थकम्
कुण्डेशं श्वेतवाराहं गर्भावेशं रवीश्वरम्
नागशावं च सिद्धेशं मार्कण्डाङ्क्रूरतीर्थके
कपिलेशं पिङ्गलेशं भूतेशं गाङ्गगौतमे
कलकलेशं जालेशं शालग्रामं वराहकम्
मूल्यस्थानं च शूलेशमुग्राख्यं चित्रदैवकम्
ऋणमोक्षं भारभूति पुङ्खां मुडिं च डिण्डिमम्
कोटितीर्थं लोटणेषं फलस्तुतिरतः परम्
धुन्धुमारसमाख्यानं वधोपायस्ततो ऽस्य वै
महिमास्य ततश्चडीशप्रभावो रतीश्वरः
मुखारं च्यवनान्धास्यं ब्रह्मणश्च सरस्ततः
रुद्रावर्तं च मर्कण्डं तीर्थं पापप्रणाशनम्
जिह्वोदतीर्थंसंभूतिः शिवोद्भन्दं फलस्तुतिः
अतः परं नागराख्यः खण्डः षष्ठो ऽभिधीयते
विश्वामित्रस्य माहात्म्यं त्रिशङ्कुस्वर्गतिस्तथा
नागबिलं शङ्खतीर्थमचलेश्वरवर्णनम्
गयशीर्षं बालशाख्यं वालमण्डं मृगाह्वयम्