त्रिशतं मन्त्रितं पीतं हन्याद्विषपराभवम्
अलक्तरञ्जिते लक्षं मन्त्रयेन्मनुनामुना
पारदं च शिलां तालं पिष्टं मधुसमन्वितम्
अदृश्यः स्यान्नृणामेष आश्चर्य्यं दृश्यतामिदम्
हरितालनिशाचूर्णैरुन्मत्तुरससंयुतैः
तद्यन्त्रं स्थापितप्राणं पीतसूत्रेण वेष्टयेत्
रचयेदृषभं रम्यं यन्त्रं तन्मध्यतः क्षिपेत्
स्तंभयेद्विद्विषां वाचं गतिं कार्यपरंपराम्
अङ्गारेण चितास्थेन तत्र यन्त्रं समालिखेत्
प्रेतवस्त्रे लिखेद्यन्त्रं अङ्गारेणैव तत्पुनः
पूजितं पीतपुष्पैस्तद्वाचं संस्तंभयेद्द्विषाम्
मार्जितं तद्द्विषां पात्रैर्दिव्यस्तम्भनकृद्भवेत्
क्षिप्तं जले दिव्यकृतं जलस्तंभनकारकम्
शत्रूणां गतिबुद्ध्यादेः स्तंभनो नात्र संशयः
दुर्गायाश्चाभिधास्यामि सर्वलोकोपकारकान्
वज्राद्यं क्षुधिता सूक्ष्मा मृता स्वाग्नीन्दुसंयुता
भैरवो ऽस्य मुनिः सम्राट् छन्दो मन्त्रस्य देवता
आं खड्गाय हृदाख्यातमीं खड्गाय शिरः स्मृतम्
औमङ्कुशाय नेत्रं स्याद्विसर्गो वसुरक्षयुक्
स्वाहान्ताश्चैवमङ्गानि कृत्वा ध्यायेद्थांबिकाम्
छिन्नं स्वकं स्फआरमुखं स्वरक्तं प्रपिबद्गलत्
डाकिनीवर्णिनीसख्यौ दृष्ट्वा मोदभराकुलाम्
पालाशैर्विल्वजैर्वापि जुहुयात्कुसुमैः फलैः
पीठे जयाख्या विजया जिता चापि पराजिता
दिक्षु मध्ये च संपूज्या नव पीठस्य शक्तयः
सिद्धिप्रदे डाकिनीये तारो वज्रः सभौतिकः
तारादिपीठमन्त्रो ऽयं वेदरामाक्षरो मतः
त्रिकोणमध्यषट्कोणपद्मभूपुरमध्यतः
भूपुरे बाह्यभागेषु वज्रादीनि प्रपूजयेत्
भूपुरस्य चतुर्द्वार्षु द्वारपालान्यजेदथ