तद्बहिर्दिक्षु बटुकं योगिनीं क्षेत्रनायकम्
भूतांश्चेत्थं भजन्बालामीशः स्याद्धनविद्ययोः
नन्द्यावर्तै राजवृक्षैः कुन्दैः पाटलचंपकैः
अपमृत्युं जयेन्मन्त्री गुडूच्या दुग्धयुक्तया
ज्ञानं कवित्वं लभते चन्द्रागुरुसुरैर्हुतैः
सुरभिक्षीरदध्यक्तांल्लाजान्हुत्वा रुजो जयेत्
चन्दनं केशरं मांसीं क्रमाद्भागैनिंयोजयेत्
श्मशाने कृष्णभूतस्य निशि नीहारपाथसा
विदद्ध्यात्तिलकं तेन दर्शनाद्वशयेज्जनान्
प्रयोजनानां सिद्ध्यै तु देव्याः शापं निवर्त्य च
यो जपेदादिमे बीजे वराहभृगुपावकान्
आदावन्ते च तार्तूयक्रमात्स्वं धूम्रकेतनम्
यद्वाद्ये चरमे बीजे नैव रेफं वियोजयेत्
आद्यमाद्यं हि तार्तीयं कामः कामो ऽथ वाग्भवम्
जप्तो ऽयं शतधा शापं बालाया विनिवर्तयेत्
त्रिस्वराश्चेतनं मन्त्री धरः शान्तिरनुग्रहः
तथा त्रयाणां बीजानां दीपनैर्मनुभिस्त्रिभिः
वदयुग्मं सदीर्घांबु स्मृतिवालावनङ्गतौ
क्लिन्ने क्लेदिनि वैकुण्ठो दीर्घं स्वं सद्यगोन्तिमः
तारो मोक्षं च कुरुते नायं वर्णास्यदीपिनी
वागन्त्यकामान् प्रजयेदरीणा क्षोभहेतवे
कामान्त्यवाणीबीजानि मुक्तये नियतो जपेत्
दिव्यौघश्चैव सिद्धौघो मानवौघ इति त्रिधा
कामेश्वरस्ततो मोक्षः षष्ठः कामो ऽमृतोंऽतिमः
ईशानाख्यस्तत्पुरुषो ऽघोराख्योवामदेवकः
मानवौघाः परिज्ञेयाः स्वगुरोः सम्प्रदायतः
प्रादक्षिण्येन बीजानि त्रिवारं साधकोत्तमः
बहिर्मातृकयाऽवेष्ट्य तद्बहिर्भूपुरद्वयम्
पत्रे त्रैपुरमाख्यातं जपसंपातसाधितम्
कामान्ते त्रिपुरा देवी विद्महे कविषं भहिम्