जातमात्रस्य बालस्य दिवसत्रितयादधः
सुवर्ण कृतया यद्वा मन्त्री धवलदूर्वया
तथापरैरजेयो ऽपि भूपसंघैर्द्धनार्चितः
निर्माय कीलकं तेन तैलमध्वमृतैर्लिखेत्
निखाय तदलं कुण्डे चतुरस्रे समेखले
सहस्रं रक्तपद्मानां धेनुदुग्धजलाप्लुतम्
बलिं मन्त्रेण विधिवद्बलिमन्त्रः प्रकाश्यते
अत्रिर्विषभगारूढो वदत्पद्मावतीपदम्
ततो निशीथे च बलिं पूर्वोक्तमनुना हरेत्
निवासो भारतीलक्ष्म्योर्जनतारञ्जनक्षमः
यं यं पश्यति तस्यासौ दासवज्जायते क्षणात्
तेन मत्रेण संवेष्ट्य निबद्धं रक्ततन्तुभिः
उच्चाटयति सप्ताहात्सकुण्टुबान्विरोधिनः
रविवारे निशीथिन्यां सहस्रमभिमन्त्रयेत्
क्षेत्रे क्षिप्तं सस्यहान्योजवहृत्तुरमालयेत्
बाह्ये ऽष्टवर्गयुक्पत्रं पद्मभूमिपरावृतम्
पट्टसूत्रेण सन्नद्धं शिशुकण्ठगतं ध्रुवम्
नृणां दक्षिणबाहुस्थं निर्धनानां धनप्रदम्
ज्ञानदं ज्ञानमिच्छूनां राज्ञां तु विजयप्रदम्
अथ लक्ष्म्यवतारांस्ते वक्ष्ये सर्वार्थसिद्धिदान्
ऋषिः स्याद्दक्षिणामूर्तिः पङ्क्तिश्छन्दः प्रकीर्तितम्
नाभेरापादमाद्यं तु नाभ्यन्तं हृदयात्परम्
आद्यं वामकरे दक्षकरे तदुभयोः परम्
नव योन्पाभिधं न्यासे नवकृत्वो मनुं न्यसेत्
नेत्रयोर्नासिकायां च स्कन्धयोरुदरे तथा
पादयोरपि गुह्ये च पार्श्वयोर्हृदये पुनः
वाग्भवाद्यां रतिं गुह्ये प्रीतिमत्यादिकां हृदि
पुनर्वागकात्ममाद्यास्तिस्रएव च विन्यसेत्
मूर्ध्निं वक्त्रे हृदि न्यस्येद्गुह्ये चरणयोरपि
मायाकामौ च वाग्लक्ष्मी कामेशी पञ्चबीजकम्