छोटिकामुद्राया कुर्याद्दिग्बन्धं देवतां स्मरन्
उग्रतारां ततो ध्यायेत्सद्यो वादे ऽतिसिद्धिदाम्
कम्बुं खड्गं कपालं च नीलाब्जं दधतीं करैः
जपेल्लक्षचतुष्कं हि दशांशं रक्तपद्मकैः
नारीं पश्यन्स्पृशन्गच्छन्महानिशि बलिं चरेत्
पर्वते वनमध्ये वा शवमारुह्य मन्त्रवित्
विद्यां साधयतः शीघ्रं साधितैवं प्रसिद्ध्यति
विश्वेश्वरीति संप्रोक्ताः पीठस्य नव शक्तयः
योगपीठात्मने हार्द्दं पीठस्य मनुरीरितः
पूजयेद्विधिवद्देवीं तद्विधानमथोच्यते
यक्षाधिपतये तन्द्रीसोपनीतं बलिं ततः
दद्यान्नित्यं बलिं तेन मध्यरात्रे चतुष्पथे
ध्रुवो वज्रोदके वर्म फट्सप्तार्णो जलग्रहे
तारो मायाः भृगुः कर्णोविशुद्धं धर्मवर्मतः
कल्पान्तनयनस्वाहा मन्त्र आचमने मतः
खरिविद्यायुग्रिजश्व सर्ववान्ते बको ऽब्जवान्
त्रयोविंशतिवर्णात्मा शिखाया बन्धने मनुः
नवार्णेनामुना मन्त्री कुर्याद्भूमिविशोधनम्
हुं फट् स्वाहा गुणेन्द्वर्णो मनुर्विघ्ननिवारणम्
तदुत्थेनाग्निना देहं दहेत्साद्धस्वपाप्मना
पवनेन तदुत्थेन पापभस्म क्षिपेद्भुवि
तदुत्थसुधयादे हं स्वयं वै देवतानिभम्
तारो ऽनन्तो भगुः कर्णो पद्मनाभयुतो बली
अमुना द्वादशार्णेन रचयेन्मण्डलं शुभम्
सदीर्घस्मृतिरौ साक्षौ महाकालो भगान्वितः
तारः पाशः परा स्वाहा पञ्चार्णश्चित्तशोधने
सेंदुभ्यां मासतो माया भुवं संसृज्य भूगृहम्
वह्निमण्डलमभ्यर्च्य महाशङ्खं निधापयेत्
प्रक्षालितं भृगुर्दण्डी त्रिमूर्तीन्तुयुतं पठेत्
दीर्घत्रयान्विता माया काली सृष्टिः सदीर्घसः