ततः साक्षात् खदिराग्नौ सर्पिषा हविर्दत्त्वा मन्त्रः सिद्धिम् अधिगच्छति। नीलोत्पलानां समर्पणेन महालक्ष्मीः निश्चितं प्रादुर्भवति। राजीवेन लवणेन च दानेन स्त्री स्वाधीनता प्राप्ता भवति। वाचः बीजस्य जपपरायणे तत्रान्यद्विचारणायाः आवश्यकता नास्ति। अहं तस्याः मन्त्रं वक्ष्यामि, येन जनाः भोगमोक्षौ लभन्ते। दीपः रक्तनेत्रः बिन्दुना भूषितः द्विविधः उच्यते। पुनः सप्त बीजाक्षराणि सन्ति; स मन्त्रः परमः 'स्वाहा' इति समाप्तः। बीजं मायायाः, मार्गः दीर्घः; शक्तिः पूर्वमेव वर्णिता, हे मुने श्रेष्ठ। दशाक्षराणि हृदि, बाह्वोः, पादयोः स्थाप्यन्ते। सा देवी करयोः खड्गं, अभयमुद्रां, वरमुद्रां धारयति। कालिं सर्वाभरणवर्णभूषितां श्यामाङ्गीं ध्यानं कुर्यात्। ततः पूजारूपं वर्ण्यते, कर्णिकारपुष्पैः। बहिः अष्टदलपद्मं दृश्यते; तत्र भूमिचक्रं पूजनीयम्। नित्या, विलासिनी, अथवा दोग्धी, अघोरा, मंगलाः—शिवस्य शवस्वरूपं सर्वतः शिवागणैः परिवृतम्। कालि, कपालिनी, कुल्ला, कुरुकुल्ला, विरोधिनी—उग्राः, उष्णप्रभा, दीप्ताः, नीलाः, धनाः, बलाकिका—सर्वाः। महता श्रद्धया ब्राह्मी नारायणी च पद्मे स्थापनीयः। वाराही नारसिंही च पुनः चक्रे स्थापनीयः। भीमा, उन्मत्ता, अन्याः, तथा वशीकरणभैरवी—एवं पूजायाम् कालि मन्त्रिणः सिद्धा भवति। स्वस्य अथवा अन्यस्य कार्ये सा शीघ्रं सिद्धिं ददाति। स्वहितकामः कालिसेवा वर्जयेत्। दशसहस्रजपात् वागीश्वरसमत्वं शीघ्रं लभते। यः दशसहस्रं जपति, सर्वसिद्धिं प्राप्तुम् अर्हति। सहस्रं अर्कपुष्पाणि स्वबीजेन लिप्त्वा समर्पयेत्। कालात् तस्य साधनस्य भूमौ ऐश्वर्यं लभते। काव्यकौशल्येन च मोहिनीभावं जनानां निश्चितं प्राप्तुम्। महाकालः मारस्य युद्धं कुर्यात्। सहस्रजपात् शंकरसमत्वं लभते। यः ऊष्ट्रमहिषयज्ञं कुर्यात्, ज्ञानं, धनं, कीर्तिं, पुत्रान् च सुखं चिरस्थायि लभते। रात्रिसुखपरायणः लक्षजपात् भूमिपति भवति। बिल्वपत्रैः राज्यम्, रक्तपुष्पैः आकर्षणम् लभते। तस्य सर्वसिद्धयः शीघ्रं हस्तगताः। तस्य मन्त्रः तत्क्षणं सिद्धः, सर्वकामफलप्रदः। यत् दानं, यत् तपः, यः कालिकां पूजयति—सर्वदेवताः पूजिताः स्यात्। यः कालिं नित्यं पूजयति, स संसारस्य सर्वं लभते, न संशयः। सा देवी काम्या, क्रोध्या, शान्ता, शिरसि चन्द्रकलाभूषिता।