पुरातनगवाम् अङ्घ्रिरजसा सर्पिषा च मिश्रितेन, यः कश्चित् तस्य विधेः मण्डलात् समुपादत्ते, स मनुष्येषु कुबेरसमः जात्युत्कृष्टः भवति। सहस्राष्टकशतं जपापुष्पाणां हविषां दद्यात्, सर्ववर्णवशिकरणाय, द्विजोत्तम। तस्मै श्रीः सम्पद्यते, महालक्ष्मीः च तुष्टा भवति। सा दुर्गा, या सती भूत्वा शिवलोकं गतवती, सा देवीलोक इति प्रसिद्धा, सर्वलोकात् पृथग्भूता। सा एव त्रिकालेषु नानाविधरूपाणि धारयन्ती, सततम् अवतारान् कुर्वती दृश्यते। तस्याः प्रतिष्ठा स्मृतिसंयुक्ता भूयः पुनः क्षुधया सह अस्ति। अस्याः स्तोत्रस्य ऋषिः वामदेवः, छन्दः गायत्री इति कथ्यते। तकारारम्भकैः अक्षरैः हृदयादित्रयं चिन्त्यते। देवीं महापन्नगरचनां, सहस्रभुजां, किरीटकुण्डलभूषितां, कटकवलयहारनूपुरकिण्किणीभूषितां, दुर्गां चिन्तयेत्। वा, सहस्रं क्षीरार्घ्यैः अर्पयित्वा, तां नवलोकसम्भूतस्वभावां पूजयेत्। सुप्रभा, विजयाद्याः आसनशक्तयः सर्वसिद्धिप्रदायिन्यः। ओंकारः तस्यै वज्रनखदंष्ट्रायुधायै महापदाय समर्प्यते। तेनासनेन पूजनीयम्, मूर्तिं चाधारे स्थापयेत्। ततः जय, विजय, कीर्ति, प्रीति, पुनः प्रभा अनुक्रमेण पूजनीयाः। पत्राग्रभागे अष्टायुधानि यथाक्रमं पूजयेत्। तेषां बहिः लोकपालान्, ततः शीघ्रं तेषां शस्त्राणि पूजयेत्। स्वेच्छया तेषां न्यासं विधायेत्। रत्नस्वर्णादिभूषितानि नवकुम्भेषु स्थापनीयानि। धूपपुष्पादिभिः पूज्य तान्, राजानं तैलाभिषेकं कुर्यात्। स आरोग्यं, दीर्घायुष्यम्, सर्वरोगनिवारणं च प्राप्नोति। घृतं तेन मन्त्रेण अभिमन्त्र्य, लघ्वामयहरं भवति। यदा कृष्णः जृम्भया वा श्वासेन प्रविशति, तदा विशेषतः इच्छ्यते। ब्राह्मणश्रेष्ठ, तस्य विधिं शृणु, या लोकार्थदायिनी। सरस्वती चतुर्थ्यन्ता, स्वाहान्ता द्वादशाक्षरा। महा-सरस्वती तस्याः देवता इति प्रतिपाद्यते। शीर्षदेशे तारां स्थापयेत्, भ्रूमध्ये लज्जां। ततः वाद्यपुस्तकधारिणीं वाग्देवीं ध्यायेत्। हंसारूढां, शशिधवलवर्णां, दिव्याभरणभूषिताम्। साधकश्रेष्ठः नागचम्पकपुष्पैः पूजां कुर्यात्। वर्णपद्मासनं दत्त्वा, मूर्तिं तस्याधारे स्थापयेत्। वामभागे प्राकृताः देव्यो पूजनीयाः, वाग्देव्यः सर्वसिद्धिदायिन्यः। बुद्धिः, मेधा, प्रज्ञा, शक्ति, स्मृति, वाग्देवी, धीः— एतानि पूजनीयानि। लोकपालान्, तेषां शस्त्राणि, बहिः स्थितानि च विशेषेण पूजयेत्। ब्रह्मचर्यनिष्ठः, शुचिः, स्वच्छदन्तनखः, दिग्वदनः— एवं ज्ञानी, निश्चितं द्वादशमासेषु कवित्वशक्तिं प्राप्नोति।