श्रूयतां, भगवतः नारदस्य प्राचीननारायणीयपुराणे निर्दिष्टं दिव्यम् आख्यानम्। नव शक्तयः—व्याष्टि, उत्कृष्टि, ऋद्धि च—इति प्रतिपादिताः। षट्सु कोणेषु षडङ्गानि संस्थितानि, दक्षिणदिशि तु गजाननः पूज्यः। तत्रैव उमादेवी, श्रीः, भारती, दुर्गा, धरणी, वेदमातृ च पूजनीयाः। ततः, जाह्नवेः कन्यां, सूर्यस्यां कन्यां, पादप्रक्षालनाय सदा समुपस्थितां, सत्कार्यां च पूजयेत्। पश्चात् पश्चिमदिशि छत्रधारिणं वरुणं पूजयेत्। दिशासु च विदिशासु च चतुष्कक्ष्यैरैरावतादीन् पूजयेत्। दीर्घायुषः कामनया दूर्वां सर्पिषा सिक्तां हविषा समर्पयेत्। यः पुरुषः एतत् सहस्राष्टकृत्यं करोति, स शतशरदं जीवति। सूर्यस्य दिनात् आरभ्य दशदिनानि साधकः सर्पिषा अभ्यञ्जनं कुर्यात्। यः सदा सहस्राष्टाहुतीः तण्डुलैः समर्पयति, वृद्धगाव्याः पादरेणुना सर्पिषा मिश्रितेन च, स तस्माद् मण्डलात् कुबेरवत् नरमध्ये जायते। ततः सहस्राष्टारक्तपुष्पैः होमं कुर्यात्, सर्ववर्णानां वशाय, हे द्विजश्रेष्ठ। तस्मात् लक्ष्मीः प्रसन्ना भवति, धनसमृद्धिः जायते। सा दुर्गा या सती भूत्वा शिवलोकं गता, सा देवीलोकः इति प्रसिद्धः, अन्येषां लोकानां भिन्नः। सा देवी सर्वदा त्रिषु कालेषु नानाविधावतारं करोति। तस्या अधिष्ठानं स्मृत्या युक्तं, क्षुधा चानुगता पुनः पुनः। अस्याः स्तोत्रस्य वामदेव ऋषिः, छन्दः गायत्री, तकाराद्यः प्रत्येकाक्षरः हृदयत्रयं च चिन्त्यं। तां देवीं महामारकतरत्नप्रभामिव, सहस्रबाहुं, कङ्कणकटकहारविभूषितां, नूपुरमणिरञ्जितपादां, मुकुटकुण्डलधारिणीं, दुर्गां चिन्तयेत्। वा, सहस्रदुग्धाहुतीः समर्पयेत्, या नवपद्मसदृशस्वरूपा। सुप्रभा, विजयाद्याः आसनशक्तयः सर्वसिद्धिप्रदायिन्यः। ओंकारः वज्रनखदंष्ट्रायुधाय महापदाय निर्दिष्टः। एतेन आसनं दत्त्वा, मूर्तिं मूलभागे स्थापयेत्। ततः जय, विजय, कीर्ति, प्रीति, पुनः प्रभा च क्रमशः पूजनीयाः। पत्राग्रे अष्टायुधानि यथाक्रमं पूजयेत्। ततः तेषां बहिः लोकपालान्, ततः शीघ्रं तेषां आयुधानि पूजयेत्। एतेन स्वेच्छया न्यासं कुर्यात्। रत्नस्वर्णादिभिः भूषितानि नवकलशेषु स्थापयेत्। तान् धूपपुष्पादिभिः पूज्य, राजानमभिषिञ्चेत्। स आरोग्यं, दीर्घायुष्यम्, सर्वरोगनिवारणं च प्राप्नोति। एष मन्त्रस्निग्धं सर्पिर्दोषान् लघून् हन्ति। यदा कृष्णः जृम्भया वा श्वासेन प्रविशति, तदा विशेषतोऽभिलष्यते। तस्य विधानं शृणु, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, यत् लोके हितकरम्। सरस्वत्याः चतुर्थीविभक्त्यन्तं, स्वाहान्तं द्वादशाक्षरं, तस्या देवता महासरस्वती इति प्रसिद्धम्। एवं पुराणोक्तानां मन्त्रविद्यायाः विधानं, पूजनक्रमं च श्रुत्वा, साधकः सर्वाभीष्टफलप्राप्तये प्रवर्तेत।