तत्रापि श्रीकृष्णमन्त्रस्य महान् महिमा उद्घोषितः। तस्याः अंशावताराणां कर्माणि मन्त्रपूर्वकं कथितानि। शिवेन भाषितानि शक्तेः अनेकानि तन्त्राणि तत्र सन्ति, हे मुनेश्रेष्ठ। महात्मा नारदस्य तान् वचनानि श्रुत्वा, भगवतः श्रीकृष्णस्य अंशरूपराधायाः उत्पत्तिं शृणु, इत्युक्तम्। सा राधा, यया पूर्वं उक्तम्, श्रीकृष्णस्य शरीरार्धात् उत्पन्ना। सा तेजोमण्डलमध्यस्थिता, दृश्यादृश्यरूपधारिणी। श्रीकृष्णस्य वामभागात् नारायणः स्वयम् उत्पन्नः। ततः कृष्णेन महालक्ष्मीः नारायणाय दत्ता। हे मुने, ततः गोलोकनाथस्य गोद्वारात् सर्वे भगवत्संयोजिताः परिचारकाः तस्मिन्नेव आत्मनः प्रियत्वेन अभवन्। सर्वत्र राधासमानाः तथा राधायाः प्रियसखीः मधुरवाचिन्यः आसन्। तदा दुर्गा, विष्णोः नित्यशक्ति, प्रकटिता। सा पूर्णशक्तिस्वरूपा, त्रिगुणात्मिका। सा नित्याः संसारवृक्षस्य बीजरूपा। तत्रैव चतुर्मुखः स्वपत्नीसहितः प्रकटः। कमण्डलुधारी, तपस्वी, हरिनाभिसम्भूतः। भगवतः आज्ञया, हे मुने, सः सुन्दरासनमासीत्। महादेवः वामार्धेन, गोपीश्वरः दक्षिणार्धेन, श्रीकृष्णं स्तुत्वा, उपदिष्टः, हरिसमीपे उपविष्टः। सततं सत्यलोके निवसन्, गच्छ, मम स्मरणं कुरु। सः स्वपत्नीसहितः गतः, सृष्टिं च करोति। अनन्तरं पञ्चमुखः श्रीकृष्णं सम्बोधितवान्, हे विद्वन्। सृष्ट्यन्ते सर्वलोकान् सर्वतः संहर। ततः कालान्तरात्, हे ब्रह्मन्, श्रीकृष्णस्य परमात्मनः। भगवान् ताम् उपदिष्टवान्—'गच्छ वैकुण्ठं, हे पूज्ये।' सा कृष्णं नमस्कृत्य, नारायणस्य समीपं गतवती। एतेषां पूर्णरूपाणां मन्त्रः, ध्यानं, पूजनं, इत्यादि सन्ति। अक्षरं, कर्म, प्रतिष्ठा, भक्तिसहितं परमपूर्णत्वं च। ऋषिः सुतपाः, छन्दः छन्दः, देवता गायत्री, मनः मनुः। षडक्षरमन्त्रेण षडङ्गानि बिन्दुभूषितानि कुर्यात्। शुक्लचम्पकसदृशदीप्त्या, दशलक्षचन्द्रसमप्रभया। सुन्दरश्रोण्या, तन्वकट्या, बिम्बफलसदृशललाट्या। रत्नकङ्कणकटकहारकुण्डलभूषिता। रसमण्डलमध्यस्थिता, रत्नसिंहासने उपविष्टा। मन्त्रं लक्षसंख्यया जपेत्, तस्य दशांशेन तिलैः होमं कुर्यात्। षड्कोणेषु षडङ्गानि पूजेत्, ततः बहिः अष्टदलपद्मे पूजनम्। तदा चन्द्रकलां, पारिजातं, पद्मावतीं च। इन्द्रादीन् शस्त्रैः पूज्य, कार्यविन्यासं कुर्यात्। सा निर्गुणा, कृष्णपूज्य, आद्यप्रकृतिः, अधिपतिनां अधिपत्नी।