स भगवान् भक्तवत्सलः, भक्त्या वशीकृतः, स्यमन्तक-मणिं अक्रूराय दत्तवान्। सः सत्राजितः कन्यायाः प्रियः, मित्रविन्दायाः हर्ता च। देवद्विषः नरकासुरं हत्वा, लीलया कन्याः जग्राह, सदा विजयी च। गरुडमारुह्य स्वर्गमुत्तीर्य, अदितेः कुण्डले दत्तवान्। पारिजातं वृक्षं गृहीत्वा, इन्द्रस्य गर्वं शमितवान्। सः गर्गस्य शिष्यः, सत्यनिष्ठः, धर्मसंस्थापकः, पृथिवीभारहृत् च। पौण्ड्रकस्य प्राणान् आदाय, काशिराजस्य शिरः छित्त्वा। जरासन्धं विदार्य, धर्मनन्दनस्य यज्ञं अकरोत्। विदूरथं विनाश्य, श्रीपतिः, श्रियः दाता, द्विविदास्य च हन्ता। दिव्यर्षेः शापं निहत्य, द्रौपद्याः वचांसि रक्षितवान्। पार्थस्य दूतः, मन्त्रदः, अर्जुनस्य दुःखदारिद्र्यनाशकः च। द्रौपद्यै वस्त्रं दत्तवान्, जगतः त्राता, लोकपालानां च रक्षकः। सत्यनिष्ठः, सत्ये रमणीयः, सत्यप्रियः, उदारचित्तः च। बाणासुरस्य भुजौ छित्त्वा, तस्मै बहुभुजात्वं वरं दत्तवान्। रामरूपं धारयित्वा, सत्यभामां हर्षयन्। स्वप्रतिज्ञां भङ्क्त्वा, भीष्मस्य वचः परिपालितवान्। वर्वरीशस्य शिरः छित्त्वा, तदनन्तरं तस्मै पुनः प्रतिपादितवान्। व्रजाधिपतिः, नित्यलीलावान्, गोपिकानां अनुवृत्त्या बद्धः। सदा मधुवने रमते, नित्यं वृन्दावनप्रियः। सदा गोवर्धने रमते, सदा गोकुलवल्लभः। नन्दग्रामे निवसन्, वृषभानुप्रियः। गोपिकानां रक्षकः, गोपिकाप्रियः च। सुरभिगन्धिषु शिलासु वसन्, पदातिः, श्यामवर्णः। त्रिपुरारेश्वरोद्यानन्ददः, महाधनुष्मतः अपि अजितः। वज्रनाभस्य नगरं नाशयित्वा, पौण्ड्रकस्य प्राणान् हृतवान्। शिवार्तिनाशकः, वृकासुरस्य संहारकः। गोकर्णे पूजकः, साम्बस्य कुष्ठरोगनाशकः। यदुवंशविनाशकः, उद्धवस्य उद्धारकः। श्रीवृन्दावनराज्ञी, या कृष्णमानसहारिणी। सुललिता, मधुमधुरा, नवयौवना, सुवर्णवर्णा। सा भ्रमरशारिकाभ्यां श्रेयसी, गोविन्दहृदयसमुत्पन्ना। या देवी कृष्णाकर्षिणी, नित्यद्वैतरूपा। सुरभिगन्धा, प्रमोदिनी, नन्दसूनुना भूषिता। निकुञ्जप्रियः, निकुञ्जवासिनी, निकुञ्जनेत्री च सा। श्रीकृष्णवेणुनिनादमोहिता, शुभा, वेणुवल्लभा। कृष्णप्रेमरूपिणी, पुण्यकृष्णसखी। भाण्डीरववसिनी, दीप्तिमती, गोपेश्वरस्य सखी। कृष्णभक्तजनस्वामिनी, परमानन्दप्रदा। सा सौन्दर्ये कोटिकन्दर्पातिशायिनी, अनन्तप्रेमानन्दप्रदा। ब्रह्मरुद्रादिभिः पूजिता, नित्यं विस्मयपूर्णा।