ततः, तस्य समाप्तौ, त्वं पुनः हरं प्रति प्रार्थनां अकरोत्। ततः गोपीभूमेः अन्ते 'वल्लभा' इति शब्दः उच्चारितः। अस्य मन्त्रस्य दृष्टा सुरभिः कथ्यते, छन्दः अपि तथा। भक्त्युपयोगः 'शरणं प्रपन्नः अस्मि' इति उद्घोषितः। केवलं चिन्तनं तु शाश्वतलीलां साक्षात्करोति। अधुना अन्तरधर्मस्य साधनं वक्ष्यामि। स्वधर्मे स्थित्वा, तस्य कृपां अन्तर्यामी दृष्ट्वा, गुरुम् तुष्टिं यत्नेन साधयेत्। इह परत्र च चिन्ता रहितः, तेषां सिद्धिः प्रदत्ता। न कदापि तिरस्कारं वा अन्यं दोषं तेषु चिन्तयेत्। कृष्णः स्वयम् आयुः सम्बन्धितं सर्वं साधयिष्यति। सदा कृष्णस्य दिव्यं अर्चारूपं सेवेत। बुद्धिमान् देह-गृहादिषु वैराग्यं धारयेत्। हरिनामबलात्, वेदनिन्दां पापाचरणं च त्यजेत्। हरिनाम उपदेशः आलस्येभ्यः अपि नास्तिकेभ्यः अपि कर्तव्यः। हे तात, दूरात् तानि घोरदोषानि पूर्णतया परित्यजेत्। स एव सदा रक्षिष्यति, 'स मम कार्यं साधयिष्यति' इति चिन्तयन्। तथा, 'अहं कृष्णस्य प्रियः; युवाम् एव मम शरणम्' इति भावयेत्। एतानि सर्वाणि, हे श्रेष्ठमुने, महात्मभिः सदा चिन्तनीयानि। मित्रैः सह गोचारणं, असुरविनाशं च। राधिकायाः च सुशीलसख्यः, द्वात्रिंशत् संख्यायाः कथ्यन्ते। यौवनशालिनी, सौन्दर्ययुक्ता, स्वाभरणैः भूषिता कन्या। सा सेवायाः आनन्देन सन्तुष्टा भवति। तस्याः यथाकालं सेवां कुर्यात्। एष साधनः, हे मुनिश्रेष्ठ, शरणागतानां कृते निर्दिष्टः। ततः त्वं, हे नारद, पुनः सदाशिवं पप्रच्छः। शोभनवृन्दावने, यमुनातटे, ध्यानमास्थाय। सहस्रनामानि 'युगल' इति कीर्तितानि जपेत्, हे महामुने। गदायाः ज्येष्ठः, कंसमोहकः, कंसदासमोहकः। मातृप्रशंसितः, शिवध्यानितः, यमुनाजलविभेदकः। दिव्यलीलाशिशुः, पद्मनयनः, गोकुलानन्ददायकः प्रभुः। बकवधकर्ता, विष्णुः, बकमोक्षप्रदाता हरिः। पद्मनाभः, हृषीकेशः, क्रीडारूपकुमारः। यशोदायाः पुत्रः, प्रियः, मुनिसंघसेवितः। लक्ष्मीनाथः, यदुनायकः, मुरवधकर्ता, मधुनाशकः। बृहद्वने महालीलाकारी, नन्दपुत्रः, महास्थानः। त्रीणां लोकानां मुखरूपः, पद्मनयनः, पद्महस्तः, आनन्ददायकः। स जीवप्रभुः, शिवप्रभुः, धर्मप्रभुः, महेश्वरः। गोपीहस्तग्रहणकर्ता, गोपालबालप्रियः। गोपीगृहाङ्गणेषु रमणीयः, शुभः, उत्तमश्लोकैः स्तुतः। बालकवानरैः परिवृतः, विशालनेत्रः, पलायनशीलः। एवं, हे भक्तवर, एतानि दिव्यानि स्वरूपाणि, नामानि, लीलानि च सदा श्रद्धया स्मर्तव्यानि।