वासुदेवस्य कवचायुधरूपः स्वाहा-समाप्तिर्मन्त्रः कथ्यते। तत्र बीजं शिरसि, शक्तिश्च शिरसि, शेषं दशधा विधायते। अत्रिना हृदयं व्यासाय न्यस्तम्; अष्टाक्षरमन्त्रः तत्र रक्षणाय निर्दिष्टः। आद्यं बीजं ‘नमः’ सहितं दीर्घं बलवत्, ‘न’ आरभ्य, अङ्गैः सह योज्यते। यः मनसि प्रशान्तः, ब्राह्मणैः परिवृतः, कमलदलसदृशाङ्गः, पराशरात्मजः, महात्मा व्यासः—तं स्मृत्वा सिद्धिमवाप्नुयात्। व्यासस्य पूर्वोक्तेऽसने तस्याङ्गानि प्रथमं पूजयेत्। चतुर्दिग्विभागेषु शुकं रोमहरषणं च पूजयेत्। एवं मन्त्रसिद्ध्या कर्ता कवित्वं श्रेयांसि च सुतान् प्राप्नोति। नरसिंह, माधव, दृष्ट, लोहित, निगमादिम—एते स्मर्यन्ते। अनन्तपङ्क्ति, पक्षीन्द्र, ऋषिः छन्दः, देवाश्च चिन्त्याः। महामन्त्रः ‘ज्वल ज्वल स्वाहा’ हृदयाय निर्दिष्टः। शिरसि गरुडमन्त्रः, शिखायाम् ‘स्वाहा’, केशान्ते ‘शिखा’ मन्त्रः। ततो विदारणाय, भीषणिवारणाय, चूर्णनाय मन्त्रद्वयं पठेत्। अन्ते क्रूररूपेण ‘सर्वं विषं नाशय’ इति पठेत्। ततो ‘भस्मीकुरु स्वाहा’—एष नेत्रमन्त्रः कथ्यते। आदेशान्ते ‘हूं फट् स्वाहा’—एष आयुधमन्त्रः। पादयोः, कट्यां, हृदि, वक्त्रे, शिरसि च अक्षराणि स्थापयेत्। स पक्षिराजं नमामि, यस्य चञ्चुप्रान्ते चलन्नगः निगृहीतः, कराभ्यां निर्भयत्वं दत्तम्, यस्य पक्षेषु सामगानध्वनिरेकः। वेदमूर्तिं गरुडं मातृपीठे पूजयेत्। कर्णिकामध्ये रूपदर्शनं कृत्वा, यन्त्रेषु सर्पान् पूजयेत्। शरीरान्ते श्रीविष्णोः परमं पदं प्राप्नोति। ततः प्रभोः त्रिशूलधारिणः साक्षात्सन्निधिः द्विरूपेण प्राप्तः। एवं कुमारेण प्राज्ञेन उक्ते, नारदः ब्राह्मणान् प्रति भाषते। तदा नारदः, भगवत्प्रियः, दीर्घकालं ध्यानं समारब्धवान्। ‘भगवन्, त्वं सर्वं जानासि, यत् पूर्वकल्पात् प्रवृत्तम्।’ महात्मनः नारदस्य वचनं श्रुत्वा— ‘शृणु ब्राह्मन्, कथयामि यस्मिन्सम्भवे त्रिशूलधारिणः— अत्र विंशतिपञ्चमे पूर्वकल्पे, अस्मात् सरस्वतीकल्पात्— तत्र कदाचित् त्वं कैलासं योगिनः कृष्णस्य धाम प्राप्तवान्। त्वया पृष्टे, महेशः रहस्यं स्पष्टमावेदयत्। ततः तस्यान्ते, पुनः हरं प्रति याचना कृतवता। गोप्याः भूमेः अन्ते ‘वल्लभा’ शब्दः उक्तः। अस्य मन्त्रस्य दृष्टा सुरभिः, छन्दश्च। भक्तौ प्रयोगः—‘शरणं प्रपन्नः’ इति। केवलं चिन्तनमात्रेण नित्यलीला साक्षात्क्रियते। अधुना अन्तर्धर्मस्य साधनं वक्ष्यामि। स्वधर्मे स्थित्वा, अन्तः कृपां दृष्ट्वा, गुरुम् आह्लादयेत्। इहामुत्रचिन्तारहिताः सिद्धिं ददाति। तत्र न कदापि तिरस्कारादिकं चिन्तयेत्। आयुषः कार्यं कृष्ण एव साधयिष्यति।