श्रेयो गौः पिङ्गला श्यामवर्णा च, तथा उत्तमा कपिला अपि तत्र निर्दिष्टा। अष्टगवां समूहं, लोकनाथस्य अनुयायिभिः सहितम्, सम्यक् पूजयित्वा, यः कश्चित् प्रतिदिनं सह दुग्धेन सहस्राष्टकं ददाति, स एव फलप्रदः स्यात्। तारा इति वर्णः हृदि भगवान्, तेन श्रीगोविन्दः सन्निहितः इति ज्ञेयम्। सर्वैः चन्द्रनेत्रयुगलवर्णैः, पञ्चविधा रचना क्रियते। तत्र, भगवानं दिव्यसिंहासनस्थं, रत्नैः शोभमानं, कल्पवृक्षस्य अधः, मेघश्यामं, पिङ्गलाम्बरधरं, अतीव सुन्दरं, शङ्खचक्रधरं च, ध्यानम् कुर्यात्। स एव सहस्रगवाभिः परिवृतः, अमरनाथः, एककुम्भधरः, उच्चप्रासादतोयधाराभिः स्नातः, नवोत्पलदलनेत्रः, दृष्टव्यः। पूर्ववत्, गवां गोष्ठे वा प्रतिमादिषु वा, पूजां कुर्यात्। तत्र, गुरुपूजां पूर्वं कृत्वा, कृष्णस्य आवाहनं पूजनं च विधायेत्। सुरभिं पृष्ठतः स्थाप्य, कन्थायाः मूलदेशे अङ्गपूजां कुर्यात्। ततः, उपवेशस्य कोणेषु लघुघण्टां बध्नीयात्। अग्रे वनमालां चान्यांश्च स्थापयेत्, तथैव अष्टदिग्भ्यः अपि। तत्र, नन्दगोपः, यशोदा, गोपालकाः, गोपिकाः च सन्निहिताः। कुमुदः, कुमुदाक्षः, पुण्डरीकः, वामनः च पूजनीयाः। विष्वक्सेनस्य पूजां कृत्वा, पश्चात् स्वस्य आत्मनः पूजां कुर्यात्। एवं कृत्वा, दीर्घायुः, निरामयः, धनधान्यपतिः च भवेत्। एष महा मन्त्रः सुवर्णस्य धनस्य च, भगवतः हृदि स्थितः। सर्वैः वर्णयुग्मैः पञ्चाङ्गविन्यासः कार्यः। गोपालकुमारं घण्टिकाभिः, कङ्कणैः, हारैः, नूपुरैः च भूषयित्वा, तस्मै प्रणमेत्। ब्रह्मद्रुमदण्डैः वा पायसैः वा होमं दद्यात्। तत्र, स्थिरमना ऋत्विक् कृष्णस्य आवाहनं पूजनं च कुर्यात्। वासुदेवः, बलः, दिक्षु, प्रद्युम्नः, अनिरुद्धः च पूज्याः। लोकनाथाः बहिः शस्त्रपाणयः, तेन मन्त्रः सिद्ध्यति। ततः, श्रीगोविन्दे उच्चारिते, गोपाललोकं क्रमात् स्मरेत्। पूर्वोक्ताः ऋषयः चान्ये च, सिद्धगोपालकुमारं स्मरेत्। दिव्यलीलायाम् अवस्थितः, रामकृष्णयोः स्मरणं कृत्वा, जपं कुर्यात्। चक्रपाणिः, श्रेष्ठर्षिभिः सहितः, एकाक्षरमन्त्रं च जपेत्। "ङेँ" इति युगार्णः, "कृष्णाय नमः" च तत्र गृहीतम्। "गोपाल" शब्दस्य अन्ते "आ" इति वह्निजातं रसं सूचयति। "कृष्ण" च "गोविन्द" इत्यत्र "ङेँ" सप्तधा, सर्वसिद्धिदं। "कृष्ण" "गोविन्द" इत्यत्र "हृद्" अन्ते "ङेँ" नवाक्षरमन्त्रम् उत्पद्यते। कामः, शार्ङ्गी, पृथिव्यां प्रतिष्ठितः, मनः वित्तसम्पन्नः, मनमथः इति कथ्यते। "बाल" शब्दस्य अन्ते, कृष्णरूपाय, वह्निजातं वर्णं योजयेत्। ततो हृदि गोपीजनवल्लभं ध्यानं कुर्वन्, नन्दसूनुं चन्द्रमुखं, मेघवर्णाम्बरं, यमुनातटविहारिणं, राधायाः प्राणस्वरूपं वन्दे। "देवकीसुत" इति नाम्नः अन्ते "गोविन्द" शब्दं उच्चारयेत्। ततः, कृष्णं प्रति—"मम पुत्रं देहि"—इति वदेत्। पुत्रदं देवकृष्णं सर्वाङ्गपदयोः स्मरेत्। द्विजातिभ्यः पुत्रान् दत्वा, वासुदेवसुतः स्मरणीयः। प्रातः काले, उपवेशे, सर्वाङ्गशस्त्रयुतं भगवन्तं पूजयेत्।