शृणु, हे महाबलिन्, धर्मस्य महत्त्वं यथाऽत्र पुराणेषु कथितम्। यः किञ्चित् भूमिं दत्ते, स विष्णुनाऽऽत्मीयं योगं प्राप्नोति। भूमिदानात् गङ्गायाः त्रीणि रात्राणि स्नानस्य फलं लभ्यते। तस्य भूमिदानस्य फलं यथाऽधोलिखितं, शृणु। यत् फलं यज्ञादिभिः कर्मभिः लभ्यते, तत् भूमिदानात् बहुलं प्राप्यते। तस्य महत्त्वं तव निगदामि, मम वचनानि शृणु। यः गङ्गातटे भूमिं दत्ते, स नूनं तद् फलं प्राप्नोति। सर्वपापानि नश्यन्ति, मोक्षफलमपि लभ्यते। यः श्रद्धया शृणोति, भूमिदानस्य पुण्यं स प्राप्नोति। तत्र एकः दरिद्रः, जीविकाहीनः, भद्रमती नाम, पुराणानि धर्मशास्त्राणि च श्रुतवान्। तस्य पत्न्यः कामिनी, मालिनी, शोभा इति नामानि। तस्य पुत्राः सर्वदा क्षुधार्ताः आसन्। तं स्वं पुत्रान् निरन्तरं क्षुधार्तान् दृष्ट्वा, भद्रमती दुःखितः, मनःशोकः व्याप्तः, विलपितवान्। धर्महीनं जीवनं धिक्! कीर्तिहीनं जीवनं धिक्! गुणाः, सौम्यता, विद्या, कुलजन्म च व्यर्थम्। पुत्राः, पौत्राः, बान्धवाः, भ्रातृगणः अपि—यः भाग्यशाली स एव पूज्यते, चाहे सः चाण्डालः वा द्विजः। धनसम्पन्नः जनः पूज्यते, चाहे सः कठोरः वा न। यः समृद्धः गुणवान्, स नूनं पूज्यते—नात्र संशयः। कामेन अभिभूताः जनाः अनन्तं दुःखं अनुभवन्ति। येषां कामः स्वामी, तेषां जगत् अधिपतिः भवति। कामरूपी शत्रुना अभिमानः नष्टः चेत्, दारिद्र्यं आगच्छति। दारिद्र्यरूपी महाग्राहेण ग्रस्तान् को मोचयितुं शक्नोति? पुत्रपत्नीसमृद्धिः तत्र सर्वाधिकं दुःखं जनयति। ततः भद्रमती मनसि चिन्तितवान्—किम् अन्यत् धर्मकर्म यत् सम्पदं ददाति? यः दानं ददाति, स पूर्वं तद् कृतवान्। सर्वदानानां मध्ये भूमिदानं श्रेष्ठम्। एवं निश्चित्य, भद्रमती, धीरः, धर्मनिष्ठः, सुगोषं ब्राह्मणश्रेष्ठं सम्पन्नं अभिगच्छत्। सुगोषः धर्मनिष्ठः गृहस्थं भद्रमतिं दृष्ट्वा, 'हे भद्रमते, मम प्रयोजनं सिद्धम्, मम जन्म सफलम्' इति उक्तवान्। एवं उक्त्वा, सम्यक् सम्मान्य, धर्मे स्थितः सुगोषः अभिप्रायं दर्शितवान्। भूमिः पवित्रा, विष्णोः स्वामिनी; भूमिः विष्णुना रक्षिता। एतत् मन्त्रेण, हे दैत्याधिप, सुगोषः तं ब्राह्मणं श्रेष्ठं भूमिं दत्तवान्। तदा भद्रमती ब्राह्मणः सुगोषात् भूमिं याचितवान्। सुगोषः भूमिदानात् सहस्रशः कुलपरम्परा प्राप्तवान्। भद्रमती, हे बले, यत् सम्पदं इच्छितवान्, तां प्राप्तवान्। स ब्रह्मलोकवासी दशकोटियुगपर्यन्तं स्थित्वा, पुनः पृथिवीं प्राप्य, सर्वसम्पदाभ्यां युक्तः अभवत्। ततः भद्रमती, हे दैत्य, कामरहितः विष्णुभक्तः अभवत्। एवं भूमिदानस्य पुण्यं, धर्मस्य महत्त्वं, पुराणेषु सुस्पष्टं दर्शितम्।