श्रीवात्सकौस्तुभमाल्यानि तत्र न निर्दिश्यन्ते, यतः तानि सर्वाणि पूर्णरूपेणैव सन्ति। तत्र कामबीजं स्वहृदयपद्मे दृढेन बन्धनेन स्थापयित्वा, मन्त्रं जपेदिति; अयं गूढो बिल्वमुद्राविधिः महर्षिभिः सर्वमङ्गलप्रदः कथितः। केवलं मुद्राज्ञानमात्रेण सर्वविघ्नाः विनश्यन्ति। दशाङ्गाष्टादशाङ्गयोः सर्वेषां एकैव क्रमाः विहिता। तत्र गोवर्धनधारणकृष्णं समुन्नतान्तर्भुजं ध्यानं कुर्यात्। कृष्णमध्यान्य मन्त्रं जपेत्, प्राज्ञः छत्रं विना प्रवर्तेत। तं स्मृत्वा, तस्मै नभोनाथाय हविर्दद्याद्यज्ञानां व्यर्थसङ्घातनिवारणाय। यमुनातटविहारिणं, स्नानक्रीडादिलीलासक्तं तमध्यान्य कुर्यात्। ततः, दशसहस्रदुग्धाहुतिभिः वा जलाहुतिभिः वा हवनं समर्पयेत्। यो निरन्तरमोहशोकपिडाक्षतज्वरादिभिः पीड्यते, स वा प्रद्युम्नबलसम्पन्नं गरुडारूढं हरिं ध्यान्य कुर्यात्। ध्यानं कृत्वा, मन्त्रं शिरसि जपेत्; तदा पिडितः ज्वरात् विमुक्तो भवति। दशसहस्रामृतखण्डाहुतिभिः ज्वरशान्त्यर्थं हवनं विधीयते। ध्यानं कुर्वन्, दुःखितं जनं उभाभ्यां हस्ताभ्यां स्पृशन् मन्त्रं जपेत्, ज्वरनिवारणाय। पूर्वोक्तैः अमृतखण्डैः अकालमृत्युनिवारणं कुर्यात्। पुत्रवृद्ध्यर्थं पुत्रस्य ध्यानं कृत्वा, लक्षजपं कुर्यात्; तेन पुत्रपौत्रादयो वर्धन्ते। तस्य दारुहुताशने पुत्रान् समर्प्य, दीर्घायुषः पुत्रान् लभते। प्रातः दशसहस्रजपं कृत्वा, षडहं स्त्रियाः अभिषेकं कुर्यात्। प्रातः स्नात्वा, वटपत्रपात्रेण जलं प्रयुञ्जीत। तदा वन्ध्या अपि स्त्री सर्वसौभाग्ययुक्तं पुत्रं लभते। तस्य तेजसा हरिं चिन्तयन्, स नगरं दहति। यदि कश्चित् तस्मिन्मायां कुर्यात्, तदा क्रुद्धः स एव तं नाशयति। कर्णे पद्मकरहस्तेन शरीरे स्पृशन्, महापातकिनोऽपि साक्षात्क्षणेन शुद्धिं लभते। शत्रुनाशार्थं गोमयगुटिकाहुतिं नियोज्य हवनं कुर्यात्। गरुडारूढं, अग्निमुखबाणवर्षयन्तं तं ध्यान्य कुर्यात्। अचञ्चलचित्तेन सप्तसहस्रजपं कुर्यात्। उत्क्षिप्तवस्तुकं, बिल्वफलचौरं, कंसवधकं शयानं स्वमात्मानं ध्यान्य कुर्यात्। रात्रौ रिपुक्षेत्रोत्थार्कदण्डैः दशसहस्राहुतिं दद्यात्। अथवा, निम्बतैललेपिताहुतिं नेत्रसम्भूतैः समर्पयेत्। रात्रौ, इष्टपत्रपिप्पलीकर्पासास्थिभिः हविः दद्यात्। हत्या धर्म्यं नास्ति; यदि आवश्यकं स्यात्, दशसहस्राहुतिं दद्यात्। पारिजाताहरणकृष्णस्य ध्यानं कृत्वा, लक्षजपं कुर्यात्। व्याख्यानमुद्राम् आसीनं रथस्थं कृष्णं ध्यान्य, मन्त्रं जपेत्। पावाशपुष्पमधुमिश्रहुतिभिः लक्षाहुतिं ज्ञानलाभाय समर्पयेत्। स विश्वरूपधारी, दशमिल्यादित्यतेजसा प्रभासम्पन्नः। तस्य मुखपादौ सूर्याग्निप्रभया दीप्ते, भगवन् पद्मयोनये, दिव्याभरणैः भूषितः। एवं ध्यानं कृत्वा, एकचित्तेन लक्षजपं रक्षार्थं कुर्यात्। मध्याह्ने नियतविधिना शताष्टजपं कुर्यात्।