भक्तः तु, विधिपूर्वकं जङ्घायाः, जानुनोः, ऊरुभ्यां, पादयोश्च क्रमशः न्यासं स्थापयेत्। एवं परं न्यासं कृत्वा, कृष्णस्य स्वरूपमेव प्रकटते। ततो दशाङ्ग-न्यासं पञ्चाङ्ग-न्यासं च क्रमशः सम्यक् कुर्यात्। विष्णोः प्रमुखभक्तः पार्श्वे, पृष्ठे, शिरसि च न्यासं स्थापयेत्। अष्टादशाङ्ग-न्यासे यथोक्तं न्याससमूहं चापि समाचरेत्। श्रेष्ठः साधकः वेणु-मुद्रां, बिल्वपत्र-मुद्रां, अन्याश्च मुद्राः दर्शयेत्। अंगुल्यः, अङ्गुष्ठं विना, यदि समाः स्युस्तर्हि ताः हस्तस्य शाखाः इति ज्ञेयाः। प्रसारिताङ्गुल्यः वर्ममुद्रा इति कथ्यते। तत्र, तर्जनी-मध्यामे नेत्रयोः स्थिते सर्वदिक् विसृष्टे च आस्त्रमुद्रा इति प्रसिद्धा। दक्षिणे अङ्गुष्ठेन कनिष्ठां स्पृशेद्, सा च कनिष्ठा प्रसारितास्तु। तत्र मालाः, श्रीवत्सः, कौस्तुभः च न निर्दिश्यन्ते, ताः हि पूर्णाः सन्ति। सङ्गृह्य, स्वहृदयपद्मे कामबीजं मन्त्रेण स्थापयेत्; अयं बिल्वमुद्रायाः गूढत्वं सर्वसौख्यप्रदं मुनिभिः निर्दिष्टम्। केवलं मुद्राज्ञानात् सर्वविघ्नाः विनश्यन्ति। दशाङ्गे च अष्टादशाङ्गे च एकः क्रमः सर्वेषां निर्दिष्टः। मनसा चिन्तयेत् कृष्णं गोवर्धनं उत्तोल्य उन्नतबाहुभ्यां स्थितम्। कृष्णं ध्यायन् मन्त्रं जपेत्; प्राज्ञः छत्रं विना एव प्रवर्तेत्। तं स्मरन्, यज्ञविपलवसमूहापहर्त्रे दिविसदां नाथाय हविरर्पणं कुर्यात्। तं यमुनातटे क्रीडन्तं, स्नानादिलीलायुक्तं ध्यात्वा, दशसहस्रं क्षीराहुतिं वा जलाहुतिं वा समर्पयेत्। यो निरन्तरमोहक्लेशपिडितः, विस्फोटज्वरादिभिः बाध्यते—स च, वा, गरुडारूढं प्रद्युम्नबलसम्पन्नं हरिं ध्यात्वा, शिरसि मन्त्रं जपेत्; तदा सः ज्वरात् विमुक्तः भवति। ज्वरशान्तये दशसहस्रं अमृतखण्डानां हविः समर्पयेत्। पीडितं जनं उभाभ्यां हस्ताभ्यां स्पृशित्वा, ध्यायन् मन्त्रं जपेत्, ज्वरशान्तये। पूर्वोक्तैः अमृतखण्डैः अकालमृत्युनाशनाय च कर्म समाचरेत्। पुत्रकाम्यर्थं पुत्रं ध्यात्वा, लक्षजपं मन्त्रस्य कुर्यात्; तेन पुत्रपौत्रादिवृद्धिः स्यात्। तेन दारुणे अग्नौ पुत्रान् हुत्वा, दीर्घायु: पुत्रान् लभते। प्रातःकाले दशसहस्रं मन्त्रं जपित्वा, षडहं स्त्रियाः अभिषेचनं कुर्यात्। प्रातः स्नात्वा, वटपत्रपात्रेण जलं प्रयुञ्जीत। अपि च, वन्ध्या अपि स्त्री सर्वसौभाग्ययुक्तं पुत्रं लभते। स्वतेजसा हरिं चिन्तयन्, सः नगरं दहति। यदि तस्य कश्चिद् अभिचारं कुर्यात्, कोपितः सः तं निश्चयेन विनाशयेत्। कर्णसंनिकर्षे कमलकराभ्यां शरीरे स्पृशन्, महापापयुक्तोऽपि तत्रैव क्षणात् शुद्धिं लभते। शत्रुनाशाय गोमयगुटिकाः विधिना अग्नौ समर्पयेत्। गरुडारूढं, अग्निमुखबाणवर्षं कृत्वा वर्षन्तं, ध्यात्वा, सः मन्त्रं सप्तसहस्रं स्थिरचित्तः जपेत्। वत्सोद्धारणं बिल्वफलचौर्यं च ध्यात्वा, कंसवधं स्वात्मानं शय्यायां शयानं चिन्तयेत्। रात्रौ, शत्रुभूमौ जातानामर्कवृक्षादीनां दशसहस्रदण्डैः कर्म समाचरेत्। एवं, श्रद्धया सम्यगनुष्ठितं कर्म, कृष्णध्यानं च, सर्वकल्याणप्रदं भवति।