तत्र मनीषिणः स्वस्तिरूपेण वामहस्तस्यानामिकाङ्गुल्याः प्रारम्भात् पर्यन्तं मन्त्रं न्यसेयुः। एवं दोषसमूहविनाशनं यत् संहाररूपं तद्विधिं प्रवक्ष्यामः। गार्हस्थ्ये स्थिते धारणा-अन्ते, कामादिरूपेणैव संहारो भवति। पुनः, धारणा-क्रमेण मन्त्रस्याक्षराणि अङ्गुलिषु न्यस्येत्। ततः मूलाक्षरेण मातृकाक्षराणि बिन्दुसहितानि संवृत्य न्यस्येत्। ततो, तारामन्त्रस्य मूलाक्षरं व्यापकतया न्यस्येत्। मूलाक्षरं, मन्त्रं, प्रणवाक्षरं, "गच्छामि" इति शब्दांश्च आत्मनि प्रवर्तयेत्। पृथिवी, आपः, अग्निः, वायुः, आकाशश्च—एतानि शीर्ष्णि, नेत्रयोः, कर्णयोः, नासापुटयोश्च स्थापयेत्। प्रणवान्ताक्षराणि हृदयान्ते च मनसि च स्थापयेत्। हृदि, नाभौ, ध्वजस्थले, जानुयोः, पादयोः, पुनः शीर्ष्णि च—एवमक्षराणि स्थाप्यन्ते। पादयोः, जान्वोः, गुप्ते, नाभौ, हृदि, मुखे, नासापुटयोश्च—अक्षराणि स्थापयेत्। सृष्ट्यन्ताक्षराणां न्यासः वर्णिनां, स्थित्यन्तानां तु गार्हस्थ्यानाम्। वर्णिनां चतुर्विधः, गार्हस्थ्यानां पञ्चविधः इति। केचित् मुनयः विविक्तगृहस्थस्य संहारान्तं विदुः। मनसः दशविधः चक्रः कृष्णस्य सन्निधिं जनयति। ऊरू, ग्रीवा, नाभिः, उदरं, हृदयं च—एषु न्यासः। नेत्रयोः, कर्णयोः, नासापुटयोः, कपोलयोश्च—तत्रापि न्यासः। ततः शीर्ष्णि, पूर्वपार्श्वयोः, स्वविभागेषु च न्यासः। मूलाधारे, गुप्ते, जान्वोः, पादयोश्च। ऊरुषु, जानुषु, जङ्घायाम्, पादयोः क्रमेण न्यासः। एतेन परमेन न्यासेन कृष्णस्य साक्षात्स्वरूपं प्रकट्यते। ततः दशाङ्ग- पञ्चाङ्गन्यासौ क्रमशः कार्या। विष्णोः परमभक्तः कटी, पृष्ठ, शीर्ष्णि च न्यस्येत्। अष्टादशाङ्गन्यासरूपं चान्यं समूहं कार्यमिति। श्रेष्ठसाधकः वेणु, बिल्वपत्रादिमुद्राः दर्शयेत्। अङ्गुलयः अंगुष्ठं विना सीध्राः स्युः हस्तस्य शाखाः। प्रसारिताः पञ्चाङ्गुलयः वर्ममुद्रा इति कथ्यते। तर्जनीमध्याङ्गुल्यौ नेत्रयोर्यदा सर्वदिक्प्रसारिते तदा अस्त्रमुद्रा इति। दक्षिणाङ्गुष्ठः कनिष्ठिकां स्पृशति, सा च प्रसारितास्ति। तत्र मालाः, श्रीवत्सः, कौस्तुभश्च न निर्दिश्यन्ते, तेषां सिद्धत्वात्। दृढबन्धनपूर्वकं कामबीजं स्वहृदयपद्मे जपता न्यस्येत्; एषा बिल्वमुद्रा गुह्यरूपेण सर्वसौभाग्यप्रदा, महर्षिभिः प्रतिपादिता। केवलं मुद्राज्ञानात् सर्वविघ्ननाशः स्यात्। एकः क्रमः सर्वेषां दशाङ्ग- अष्टादशाङ्गन्यासयोः निर्दिष्टः। गोवर्धनधरं कृष्णं उत्तानभुजं ध्यानं कुर्यात्। कृष्णं ध्यायित्वा मन्त्रं जपेत्; मनीषी छत्रं विना प्रवर्तेत। तं स्मृत्वा, व्यर्थयज्ञसमूहनिवारणाय तस्मै दिव्यपतये हविर्दद्यात्। यमुनातटविहारिणं स्नानादिक्रीडासक्तं कृष्णं चिन्तयेत्। एवं ध्यात्वा दशसहस्रदुग्धाहुतिभिः, वा जलाहुतिभिः, सम्यक् जुहुयात्।