श्रीगोविन्दाग्निचन्द्रसमन्वितो यः मन्त्रः श्रीबीजयुक्त इति श्रूयते। स एव शालग्रामशिलायां वा, रत्नमयेषु वा, यन्त्रे चित्रे वा, प्रतिमासु वा संस्थाप्य पूज्यते। एवं यो जनः कृष्णं सम्यक् पूजयति, स परमं पदं प्राप्नोति। तत्र विद्वद्भिः उक्तं—कृष्ण एव देवता, कामः बीजम्, शक्तिः द्वितीयम्। तत् मूलमन्त्रेण सर्वत्र व्याप्य, मन्त्रेण आवृत्य, दश तत्त्वानि संस्थाप्य मूलमन्त्रम् व्यापकम् कृत्वा यत्र यत्र अङ्गेषु स्थापयेत्। शिरसि, ललाटे, भ्रूमध्ये, नेत्रयोः, कर्णयोः, उदरे, नाभौ, गुप्ते, पद्ममूले, हृदि च अन्येषु च अङ्गेषु मन्त्रस्थापनं क्रियते, यद् 'सृष्टिकल्पना' इति कथ्यते। कट्यां, जानुनि, जङ्घायाम्, गुल्फयोः, पादयोः, मुखे, हनौ, कण्ठे, बाहुमूले च क्रमशः मन्त्राणि स्थापनीयानि। पादयोः, गुल्फयोः, जङ्घायाम्, जानुनि, बाहुमूले, ग्रीवायाम्, हनौ, मुखे, नासिकायां च। शीर्ष्णि मन्त्राक्षराणि स्थापनीयानि, एषा 'संहारकल्पना' इति प्रसिद्धा। ततः पूर्ववत् मूर्तिपञ्जरं स्थापयेत्। तत्र द्वारकापुर्यां सहस्रसूर्यसमप्रभैः प्रासादैः विराजमानया, ज्वलद्रत्ननिर्मितैः स्तम्भैः, तोरणैः, भित्तिभिः च विरचिते मध्ये, पद्मरागमञ्चे रत्नसमूहैः शोभिते, सर्वतः रत्नदीपमालाभिः प्रकाशिते, तत्र अक्षयः स भगवान् कृष्णः सुवर्णपिण्डसदृशः, सर्वाङ्गसुन्दरः, सौम्यः, सर्वाभरणभूषितः, हृदयप्रदेशात् रत्नधाराभिः पूर्णकुम्भं स्पृशन्, उपविष्टः ध्याननीयः। रुक्मिणी सत्यभामा च तस्य शीर्षे रत्नधाराः सिञ्चतः। नाग्नजिती सुनान्दा च ताभ्यां द्वौ कुम्भौ ददातः। रत्ननद्याः जलं गृहीत्वा तौ कुम्भौ रत्नैः पूरयतः। बहिः सर्वतः षोडशसहस्रप्रियासङ्घेन परिवृतः, तासां बहिः अष्टसिद्धयः सर्वसम्पद्भिः भूमिं पूरयन्त्यः। एवं ध्यानं कृत्वा, मन्त्रं पञ्चलक्षपर्यन्तं वा तस्य दशांशपरिमाणं वा जपेत्। ततः सुगन्धितलेपनं कृत्वा, अष्टदलपद्मं रचयेत्। सप्तदशाक्षरयुक्तं मन्त्रं तत्र पर्यवेष्टयेत्। षट्सन्धिषु, षट्पत्रेषु, केशरेषु त्रयस्त्रयः स्थापनीयाः। षट्बीजानि लिखित्वा, बहिः वर्णमालया पर्यवेष्टयेत्। पृथ्वीमण्डलं चतुरस्रं, अष्टवज्रैः भूषितं कुर्यात्। एवं संस्कृतमूर्तिधारकः देवैः अपि पूज्यते। 'अनङ्गं विज्ञानीयाम, अनङ्गं ध्यायेम, सः अनङ्गः प्रेरयात्' इति संकल्प्य, हृदयम् कामस्य, सर्वजनप्रियस्य, इति ज्ञात्वा, 'ज्वल ज्वल ज्वल' इति सर्वजनार्थं जपेत्। एवं अष्टचत्वारिंशदक्षरसम्पन्नः मदनमन्त्रः प्रोक्तः। आसनं पूर्ववत् पूजयित्वा, मूर्तिं मूलस्थाने ध्यानं कृत्वा, आसनात् आरभ्य भूषणपर्यन्तं स्थापना-पूजनक्रमं पुनः कुर्यात्।