गोपगणाध्यक्षः शीघ्रं गोष्वशान्तिं विधाय ताः सुखमावहति। ततः मन्त्रिणा ध्यानपूर्वकं शुद्धवारिप्रदानं कृत्वा तद्गोष्णं क्षीरवत् समर्प्यते। अथ ब्रह्मवृक्षस्य पवित्रदर्भैः, कुशैः, तिलैः च तण्डुलैः वा युक्तं समर्पणं विधीयते। राजवृक्षसम्भूतैः उत्पादैः ब्राह्मणान् वशे कर्तुं मन्त्रिणा प्रयत्नः क्रियताम्। बुद्धिमान्, तु, अन्तिमं वर्गं पाटलपुष्पैः वशे स्थापयेत्। मधु, घृत, शर्करायाः मिश्रं दशसहस्रवारं समर्प्य उत्तमस्त्रियां वशे स्थापयति। आठदिवसपर्यन्तं विधिवत् कर्मणि स्थित्वा, सुभगस्त्रियां यथावत् वशे स्थापयेत्। एकमासपर्यन्तं प्रतिदिनं समर्पणं कृत्वा, देवाधिपोऽपि वशे स्थाप्यते। कृष्णं स्मृत्वा, भक्त्या प्रज्ञया च रात्रौ सहस्रवारं जपं कुर्यात्। किं अधिकं वक्तव्यम्? एष मन्त्रः सर्वान् वशे स्थापयति। हृदयकमले देवकीसुतं बलिनं ध्यानं कुर्यात्। स महर्षिभिः ज्ञायते, दिव्याभरणैः सुवर्णदीप्त्या शोभमानः, दिव्यशरीरः सर्वभीषां नाशकः, पीतवस्त्रधारी, दुष्टशत्रुः; तस्मै नमः। मनुं द्विसप्तारकविभक्तं, अर्कदण्डसहस्रैः, विधिपूर्वकं घृतैः, क्षीरैः, मधुघृतशर्करायाः मिश्रैः, वा पायसेन एकं हविर्दद्यात्। साधकः प्रतिदिनं ध्यानं कृत्वा, मन्त्रं त्रिसहस्रवारं जपेत्। पूर्वविधिना कृत्य, तस्मिन्नेव मनः संनिधाय, साधकः संसारेण समुद्रं तरित्वा परमं पदं प्राप्नोति। श्रीशक्तिपूर्वकं, द्विनवत्रयाक्षररूपं मन्त्रं, अक्षरमध्यस्थं, दशाक्षरमन्त्रं दशाक्षरलिपिं, कमले स्थापयेत्। सुवर्णालङ्कृतवस्त्रे, लघुगोलरूपे, रक्षासाधनं सर्वकामफलदं कथ्यते। रक्षार्थं, कीर्त्यर्थं, पुत्रार्थं, भूम्यर्थं, वित्तार्थं, धान्यसमृद्ध्यर्थं, शुभलाभकामिनां, अयुतशक्तियुक्तं सदा। षडक्षरमन्त्रः सर्वसिद्धिप्रदः उच्यते। गोविन्दाग्निचन्द्रयुक्तं मन्त्रं श्रीबीजसम्पन्नं कथ्यते। शालग्रामशिलायां, मणौ, यन्त्रे, चित्रे, वा प्रतिमासु स्थाप्यते। एवं कृष्णं पूजयन्, सर्वोत्तमं पदं प्राप्नोति। कृष्णः देवता, कामः बीजं, शक्ति द्वितीयं, इति विद्वद्भिः कथ्यते। मूलसम्प्राप्तं कृत्वा, मन्त्रेण संवृत्य, दशतत्त्वानि स्थापयेत्, मूलं व्यापकेन गतः। शिरसि, ललाटे, भ्रूमध्ये, नेत्रयोः, कर्णयोः च मन्त्राणि स्थापयेत्। उदरे, नाभौ, गुप्ते, पद्ममूले च। हृदयाद्यङ्गेषु मन्त्राणि स्थापयेत्, एष सृष्टिसंस्थानमिति कथ्यते। कटौ, जानुयुग्मे, जङ्घायुग्मे, गुल्फे, पादयोः च। मुखे, चिबुके, कण्ठे, बाहुमूले, क्रमशः स्थापयेत्। पादयोः, गुल्फयोः, जङ्घयोः, जानुयुग्मे च। बाहुमूले, ग्रीवायाम्, चिबुके, मुखे, नासिकायाम्। शिरसि मन्त्राक्षराणि स्थापयेत्, एष संहारः इति कथ्यते। ततः पूर्ववत् मूर्तिपञ्जरं स्थापयेत्। द्वारकायां, दिव्यगृहैः सह, सहस्रसूर्यसमप्रभैः। मणिस्तम्भैः, द्वारैः, दीवारैः, ज्वलन्मणिमयैः। मध्ये, मणिगुच्छैः, रत्नमञ्चे, स्फुरन्ति। सर्वदिशासु मणिदीपश्रेणीभिः प्रकाशितम्। तत्र, अक्षरः स्वर्णपिण्डसदृशः, उपविष्टः, ध्यानं कर्तव्यः।