यः कश्चित् प्रभाते चतुर्सप्ततिवारं नवान्नपक्वदुग्धेन, नवनीतेन, दध्ना च सम्यग् हविर्ददाति, सः नवविधैः द्रव्यैः, तेषां सूर्यसंख्यायुक्तैः, पूजनं समाचरेत्। एवं यः वैष्णवानां श्रेष्ठः स्यात्, सः पूर्वोक्तं फलमवाप्नोति। शर्करामिश्रं, मिष्टं क्षीरं, शीतलं जलं च चिन्तयन्, धनं, वस्त्राणि, भक्ष्यं, सेवकगणैः सहितानि, एतानि सर्वार्थानि केवलं हविषा साधयेत्। निःकल्मषश्रीकामः मन्त्रदर्शी शुभैः श्रीपुष्पैः सम्यग् यजेत्। विप्राणां कृते वनपुष्पैः, भूमिपालानां कृते मल्लिकापुष्पैः पूजां कुर्यात्। लवणेन सर्वान् वशे स्थापयेत्, युवतीनां कृते पद्मैः पूजां कुर्यात्। गोपालः गवां स्वामी शीघ्रं गोषु शान्तिं विधत्ते। मन्त्रदर्शी शुद्धोदकेन, दुग्धवत्, ध्यानपूर्वकं होमं कुर्यात्। अथवा ब्रह्मवृक्षदर्भैः, कुशैः, तिलयवैः वा यजेत्। राजवृक्षसम्भूतैः द्रव्यैः विप्रान् वशे स्थापयेत्। पाटलपुष्पैः अन्त्यगणं वशे स्थापयेत्। दशसहस्रवारं मधुघृतशर्करामिश्रेण होमं कृत्वा, सः उत्तमानारीः वशे स्थापयेत्। अष्टाहं विधिं सम्यग् आचरन्, बुद्धिमान् कुलस्त्रीः वशे स्थापयेत्। मासमेकं प्रतिदिनं हुत्वा, स्वयम् अमराधिपतिमपि वशं नयेत्। रात्रौ सहस्रवारं कृष्णं स्मरन्, भक्त्या प्रज्ञया मन्त्रं जपेत्। किमन्यद् वक्तव्यम्? अयं मन्त्रः सर्वं वशं नयति। हृदयकमले देवकीसुतं बलिनं ध्यानयेत्। तं वन्दे, यं महर्षयः वेदन्ति, दिव्याभरणमण्डितं, सुवर्णप्रभायाः दीप्तिमन्तं, दिव्यदेहं, सर्वभीतिप्रशमनं, पीताम्बरधरं, दुष्टशत्रुम्। मनवे द्वौ नक्षत्रान्तरे सहस्रार्कदण्डैः, विधिपूर्वकं घृतैः, अथवा क्षीरेण, मधुघृतशर्करामिश्रेण, वा क्षीरपायसेनैकं हवनं कुर्यात्। प्रतिदिनं ध्यानपूर्वकं मन्त्रं त्रिसहस्रवारं जपेत्। यथोक्तविधिना कृत्यं कृत्वा, मनसा तत्रैव लीनः, साधकः संसारसागरं तीर्त्वा परां गतिं लभते। मन्त्रस्याक्षराणां मध्ये, श्रीशक्तिपूर्वकैः द्विनवत्रयाक्षरैः, दशाक्षरमन्त्रे दशाक्षरयन्त्रे च, प्रत्येकं पद्मे स्थापयेत्। सुवर्णालङ्कृतपटे, लघुगोलकवद्, अयं कवचः सर्वकामदः श्रूयते। रक्षायै, कीर्त्यै, पुत्राय, भूम्यै, धनाय, धान्याय, श्रियै, सौभाग्येच्छुभिः, अयं नित्यं अतुलबलः। षडक्षरोऽयं मन्त्रः सर्वसिद्धिप्रदः स्मृतः। मन्त्रः गोविन्दाग्निचन्द्रयुक्तः श्रीबीजसमन्वितः इति कथ्यते। शालग्रामे, रत्ने, यन्त्रे, चित्रे, वा प्रतिमासु, यः एवं कृष्णं पूजयति, सः परमां गतिं प्राप्नोति। कृष्णो देवता, कामो बीजम्, शक्तिः द्वितीयं, इति मनीषिभिः उक्तम्। मूलमन्त्रेण व्याप्य, ततो मन्त्रेण आवृत्य, दशतत्त्वानि स्थापयित्वा, मूलव्यापकेन सञ्चरेत्। शिरसि, ललाटे, भ्रूमध्ये, नेत्रयोः, कर्णयोः, उदरे, नाभौ, गुप्ते, पद्ममूले, हृदि, अन्याङ्गेषु मन्त्राणि स्थापयेत्, एष सृष्टिप्रत्यायः। कटीषु, जानुषु, जङ्घासु, गुल्फेषु, पादयोः च एवम्। एवं श्रीनारायणीयपञ्चरात्रे उक्तमिति।