सर्वप्रथम परमेष्ठी, पुमान्, शौच्य, विश्वनिवृत्ति, सर्वका इत्यादयः तत्त्वानि संहितायाम् निर्दिष्टानि। तत्र क्रोधस्य तत्त्वम्, स्वबीजादारभ्य, नृसिंहः च सर्वव्यापि तत्त्वेन सह प्रतिष्ठितम्। आरम्भिकानि अक्षराणि, 'म' इत्यादि, शशिनाऽलङ्कृतानि भूयुः। ततः शिष्यः पूरक, कुम्भक, रेचक इति प्राणायामम् आचरित्वा, कतिचित् आचार्याः पुनः प्राणायामस्य आवृत्तिं अनुशंसन्ति। दश तत्त्वानि चान्यानि यथाविधि स्थापयित्वा, विद्वान् सर्वव्यापि तत्त्वम् शरीरमध्ये किरीटमन्त्रेण स्थापयेत्। पञ्चाङ्गानि पञ्चाङ्गुलिषु विन्यस्य, तारा अक्षरेण एकवारं विस्तार्य, मन्त्रस्य न्यासं कुर्यात्। नासिका, मुख, कण्ठ, हृदय, नाभि च, पुनः तद्वद्, मन्त्राक्षराणि हृदयान्तानि शिरसि दृढं स्थापयेत्। हृदयान्तानि अक्षराणि, मनसः पञ्च भागानि च विन्यस्य। अधुना अहं परमगुह्यं, सर्वन्यासेषु श्रेष्ठतमं, वक्ष्यामि। अणिमा आरभ्य अष्टसिद्धिपतिः निःसंशयं लभ्यते। तारारम्भकानि उच्चार्य मन्त्रं संवृत्य, गायत्र्या संवृत्य मातृकाक्षरासनस्थं मन्त्रं स्थापयेत्। उत्तमः साधकः मातृकाक्षरैः संवृतं मूलमन्त्रं स्थापयेत्। बुद्धिमान् आदौ मातृकाक्षराणि, त्रिविधानि न, यथास्थानं स्थापयेत्। एतेन उत्तमेन न्यासेन कृष्णसमः साक्षात्कारे भवति। देवाः अपि तं नमन्ति, मानवाः किं पुनः? स्वहृदि देवताम्, सर्वकामदाम्, ध्यानयन्, सुन्दरपुष्पमयलता-गुच्छैः आवृतां, मन्त्रसाधकः शीतलीं वृन्दावनम् स्मरेत्। तत्र भृङ्गसमूहाः गुञ्जन्तः, कर्मणि उत्सुकाः, शुभाः; नृत्यन्ति मयूरपुङ्गवाः, रम्याः। निःश्वासितपङ्कज-समूहस्य निर्मलधूलिना शुद्धः, श्यामः च, सततं अनन्यभक्तैः, चञ्चलचित्तैः उपासितः। तस्य अधः सुवर्णमण्डपे अप्रतिमरत्नासनम् अस्ति। तस्य मध्ये अष्टदलपङ्कजे मुकुन्दं स्थितं चिन्तयेत्। पीतवसनम्, शशिसमानवदनम्, पङ्कजनयनम्। व्रजस्त्रीणां पङ्कजनयनैः पूजितम्, गोसमूहैः परिवृतम्। एवं ध्यात्वा, विद्वान् प्रथमं मन्त्रं द्विसप्तति-सहस्रवारं जपेत्। ततः मन्त्रसिद्ध्यर्थं, भूमौ, एकलक्षवारं, एकाग्रचित्तः जपेत्। पूर्ववर्णिते वैष्णवमण्डपे, मूर्तिं मूलस्थाने मनसा स्थापयेत्। वंशीं मुखे, वनमालां, कौस्तुभमणिं च पूजयेत्। ततो शुभ्रतुलसीपत्राणि, शुभ्रचन्दनलेपनानि समर्पयेत्। दक्षिणे द्वौ अश्वाकृताभरणयुग्मौ दद्यात्। तदनन्तरं विधिना शिरसि द्वौ पङ्कजौ समर्पयेत्। पश्चात् सर्वपुष्पाणि सर्वाङ्गेषु दद्यात्। वामे रुक्मिणीं स्थापयेत्, सद्यौवना, रक्तवर्णा, राजसगुणा च। एवं मन्त्रन्यासपूजनविधिं शास्त्रेण निर्दिष्टं श्रद्धया आचरन् साधकः परमफलम् अवाप्नोति।