गुह्यस्थाने तु श्रेष्ठतमो योगी बीजं शक्तिं च पादयोः स्थापयेत्। पञ्चाङ्गानि स्थापयित्वा तत्त्वन्यासं कुर्यात्। जीवात्मनः प्रारभ्य परमाणि तत्त्वानि क्रमशः स्थापयेत्। शब्दस्पर्शरूपरसगन्धान्, श्रोत्रं च त्वक् च तथा, गुदं लिङ्गं ततः खं वायुः अग्निः आपः पृथिवी च—एतानि मस्तकमुखहृद्गुह्यपादेषु शब्दादीनि स्थापयेत्। इन्द्रियाणि च वाक्-आदीनि स्वस्थानेषु न्यसेत्। हृदयकमलं, सूर्यचन्द्रमण्डले च क्रमशः स्थापयेत्। नेत्रपादादिस्थानेषु अष्टाङ्गानि हृदये न्यसेत्। वासुदेवः, संकर्षणः, प्रद्युम्नः, अनिरुद्धः, परमेष्ठी, पुमान्, शौच्यः, विश्वनिवृत्तिः, सर्वकः, क्रोधतत्त्वं स्वबीजादारभ्य, नृसिंहः च सर्वव्यापि च—एतान् न्यस्येत्। मकाराद्याक्षराणि चन्द्रेण शोभयेत्। ततः पूरककुम्भकरेचकैः प्राणायामं कुर्यात्। केचित् आचार्याः प्राणायामं पुनः पुनरपि विधीयन्ति इति वदन्ति। दश तत्त्वादीन्यन्ये च उक्तविधिना स्थापयित्वा, सर्वव्यापिनं तत्त्वं शरीरमण्डले कीरिटमन्त्रेण न्यसेत्। पाणिपञ्चाङ्गुलिषु पञ्चभागान् विन्यसेत्। तारेत्यक्षरेण एकवारं व्याप्त्वा, ततो मन्त्रन्यासं कुर्यात्। नासिकामुखकण्ठहृदयनाभिषु पुनः पुनः, मन्त्राक्षराणि हृदयं पर्यन्तानि शिरसि दृढं स्थापयेत्। हृदयान्तानि मन्त्राक्षराणि च मनःपञ्चभागांश्च विन्यस्येत्। अधुना परमं रहस्यं, सर्वन्यासेषु श्रेष्ठं वक्ष्यामि। अणिमाद्यष्टसिद्धिपतिः न संशयः प्राप्यते। तारेत्याद्युक्तैः मन्त्रं परिवेष्टयेत्। गायत्र्या परिवेष्टितं मन्त्रं मातृकापीठे न्यसेत्। मातृकाक्षरैः परिवेष्टितं मूलमन्त्रं न्यस्येत्। त्रिविधान्यन्यूनानि मातृकाक्षराणि पूर्वं स्वस्थाने स्थापयेत्। एतेन श्रेष्ठन्यासेन साक्षात्कृष्णतुल्यः स्यात्। तस्मात् देवाः अपि तं वन्दन्ति, किमु मनुष्याः पृथिव्यां। स्वहृदि सर्वकामदं देवतास्वरूपं ध्यायन्, सुमनोज्ञलताकदलीगुच्छैः शोभितं स्मरेत्। शीतलवृन्दावनं, मधुकरीणां मण्डलैः कूजितं, शुभं, मयूरनर्तनगणैः रमणीयं, अविरतपद्मगुच्छधूलिधूसरं पवित्रं, अनन्यभक्तजनसमाकुलं च स्मरेत्। तस्याधः सुवर्णपीठे रत्नासनं विराजते। तस्य मध्ये अष्टदलकमले मुकुन्दं स्थितं चिन्तयेत्, पीताम्बरधरं, शशिसुन्दरमुखं, कमलनयनं च।