दिनदिने दिवसे दिव्यैः पुष्पैः समर्पितैः चान्यैः चोपहारैः पूजनं क्रियते। सायं समये सम्प्राप्ते, शिरो न प्रक्षालयित्वा स्नानं कर्तव्यम्। ततः भस्म गृहित्वा वह्निस्नानं विधायेत्। तत्र पञ्चाक्षरीमन्त्रेण वा, येन केनापि नाम्ना, ईशानं सर्वविद्याधिपतिं आवाह्य, शिरसि स्थापयेत्। तदनन्तरं "अघोरेभ्यः" "घोरेभ्यः" इति उच्चार्य, भस्म हृदि निवेशयेत्। सद्योजातं शरणं गत्वा, पादयोः स्थापयेत्। त्रिवर्णिकानां स्नानादिकं कृत्यं एषा विधिः प्रवरं स्मृतम्। "शिव" इति शब्दं जपन्, भस्म मन्त्रेण अभिषिञ्चेत्। शङ्कराय तु मुखे उच्चारयेत्, सर्वज्ञाय हृदि स्थापयेत्। एवं उच्चार्य, भस्म पादयोः निधाय, ततः शुद्धिम् आप्नोति। करौ प्रक्षाल्य, मुखं प्रक्षाल्य, कुशग्रहणं कृत्वा, एकाग्रचित्तः भवेत्। यदि कुशाः न स्युस्तर्हि दूर्वा गृह्णीयात्; तस्याः अभावे रजतं उपयोगी। दिव्ये वेदिकायाम् अथवा सुसंस्कृते स्थण्डिले, यथोचितं स्थापयेत्। चातुर्वर्णकं गवां संयोजयेत्, अथवा श्वेतगवां केवलया अपि। पद्मादीन् वस्तूनि, गदां, शङ्खं, त्रिशूलं, डमरुं च, कल्पवृक्षं, कुलकं, कोलकं च, कोणे द्वादश दोलाः, पादत्राणं, व्यजनं च, बुद्धिमान् वेदिकायां चूर्णैः अलंकारयेत्, मन्दिरे वा स्थापयेत्। स्वहस्तेन कृतं श्रेष्ठं, क्रीतं मध्यमं स्मृतम्। पात्रे समर्पितं फलदं; अपात्रे बलात् दत्तं न फलप्रदं। तत्र तत्र यथायोग्यं तण्डुलयवबीजैः, पद्मादिभिः च वस्तुभिः, विधिवत् कर्म समाचरेत्। अधुना उपवेशनस्य विधिं वक्ष्यामि। श्वेतकम्बलस्य, सुवर्णस्य, रजतस्य, ताम्रस्य वा, व्याघ्रचर्मणः, रुरुचर्मणः, कृष्णमृगचर्मणः वा, यथासंभवम् आसनं संयोजयेत्। कुशेषु वा भस्मनि वा उपविष्टः, प्राणायामं कृत्वा, वाक् संयम्य, शिखाग्रे द्वादशाङ्गुलमात्रे, सूक्ष्मं शुद्धं शिवं चिन्तयेत्। सर्वाभरणभूषितं, सौन्दर्यादिगुणयुक्तं शिवं ध्यायन्, तस्य तेजसा शरीरे स्थितं पापं विनश्यति। स शिवः द्वादशदलैः, अथवा अष्टपञ्चत्रिदलैः परिवृतः, हृद्गुहायां स्थितं महेश्वरं लिङ्गेश्वरं एवम् ध्यायेत्। सौरभ्ययुक्तं पुष्पं, प्राणेन संस्कृत्य, प्राणायामकाले, "ॐ शिव" इति मन्त्रं जपन्, तं समीपे स्थापयेत्। तदनन्तरं संकल्पं कुर्यात्। संकल्पं कृत्वा, आवाहनादिकं विधिं यथाक्रमं आचरन्। "नमः" इत्यादिमन्त्रेण, शतरुद्रीयविधिना, मांसान्नादिभिः यथाविधि अभिषेचयेत्। एकादशवारं, अथवा एकादशसंख्यकं किञ्चिद् अपि तेन साधयेत्।